In het kort
- Heysel 85 laat op een indrukwekkende manier zien wat de menselijke tol was van de ramp in het Heizelstadion in 1985, en doet meer dan alleen de tragische gebeurtenissen vertellen.
- De meeslepende vertolkingen van Josse De Pauw, Violet Braeckman en Matteo Simoni versterken de emotionele impact van de film.
- Regisseur Teodora Ana Mihai combineert op vakkundige wijze archiefbeelden met geënsceneerde scènes om een evenwichtige en respectvolle filmische ervaring te creëren.
De nieuwe film Heysel 85 van regisseur Teodora Ana Mihai krijgt lovende recensies van internationale vakbladen als Variety en Screen International na de wereldpremière op het filmfestival van Berlijn. In de hoofdrollen zien we Josse De Pauw, Matteo Simoni en Violet Braeckman. Braeckman werd bovendien geselecteerd als een van de European Shooting Stars op de Berlinale van dit jaar.
Menselijke impact centraal
Heysel 85 brengt de tragische gebeurtenissen tijdens de Europacupfinale van 1985 in Brussel in beeld, waar rellen tussen supporters van Liverpool en Juventus 39 mensen het leven kostten. Hoewel de film gebaseerd is op echte feiten, wil Mihai meer doen dan alleen reconstrueren wat er gebeurde. Ze focust bewust op de menselijke gevolgen van de ramp.
Variety prijst het meeslepende verhaal en schrijft het succes toe aan de sterke regie van Mihai, het camerawerk van Marius Panduru en het realistische totaalplaatje. Van kostuums en setdesign tot de genuanceerde acteerprestaties: alles draagt bij aan de authenticiteit. Vooral De Pauw maakt indruk als de burgemeester van Brussel, een man die worstelt met verantwoordelijkheid en schuld. Het magazine omschrijft zijn vertolking als “prachtig pathetisch”. Ook Braeckman en Simoni krijgen lof voor hun rollen als goedbedoelende personages die vastzitten tussen familiale loyaliteit en maatschappelijke plicht. Braeckman weet vooral het groeiende gevoel van angst overtuigend neer te zetten naarmate de gebeurtenissen escaleren. Screen International sluit zich daarbij aan en spreekt van meeslepende vertolkingen.
Balans tussen respect en realisme
Mihai combineert archiefbeelden met nagespeelde scènes en maakt zo een aangrijpende film. Ze noemt Heysel 85 zowel een menselijke als een politieke film en benadrukt het belang van historische reflectie om herhaling te voorkomen. Tegelijk ging ze uiterst zorgvuldig om met het bronmateriaal. De regisseur erkent het immense leed van de slachtoffers en koos er bewust voor om expliciete beelden achterwege te laten. Zo bewaart ze het evenwicht tussen historische nauwkeurigheid en respect voor de kijker.
Heysel 85 verschijnt later dit jaar in de bioscoop.