In het kort
- ‘Acteur van de Natie’ Ahn Sung-ki is maandag op 74-jarige leeftijd overleden na een gevecht tegen bloedkanker.
- Zijn zes decennia durende carrière toonde een enorme veelzijdigheid door verschillende rollen in veelgeprezen films.
- Ahn Sung-ki’s nalatenschap gaat verder dan acteren. Hij was geliefd om zijn nederigheid, betrouwbaarheid en oprechte band met het Koreaanse volk.
De beroemde Zuid-Koreaanse acteur Ahn Sung-ki, liefkozend ‘Acteur van de Natie’ genoemd, is maandag op 74-jarige leeftijd overleden. Hij bezweek aan bloedkanker na een jarenlange strijd tegen de ziekte. Zijn overlijden werd aangekondigd door zijn agentschap, the Artist Company, en bevestigd door ziekenhuisfunctionarissen van het Soonchunhyang University Hospital in Seoul.
Carrière van zes decennia
Ahn Sung-ki’s illustere carrière van zes decennia in de Zuid-Koreaanse filmindustrie heeft een onuitwisbare stempel gedrukt op het filmlandschap van het land. Hij begon zijn reis als kindacteur in 1957 met de film The Twilight Train en speelde in ongeveer 70 films voordat hij een pauze nam om een normaal leven te leiden.
Later keerde hij terug naar het acteren in 1977, gedreven door een passie voor zijn vak. Zijn doorbraak kwam in 1980 met het coming-of-agedrama Good, Windy Days, dat hem naar roem katapulteerde en hem de prestigieuze Grand Bell Award voor beste nieuwe acteur opleverde. In de jaren 1980 en 1990 speelde hij in een reeks veelgeprezen films, waarmee hij zijn positie als een van de meest geliefde acteurs van het land verstevigde.
Opvallende rollen waren de portrettering van diverse personages zoals een boeddhistische monnik in Mandara (1981), een bedelaar in Whale Hunting (1984) en een Vietnam-veteraan die romanschrijver werd in White Badge (1992). Zijn veelzijdigheid kwam tot uiting in films als Two Cops (1993), waarin hij een corrupte politieagent speelde, No Where To Hide (1999) als moordenaar, Silmido (2003) als trainer van een speciale eenheid en Radio Star (2006) als toegewijde manager van een beroemdheid.
Acteur van de Natie
Ahn Sung-ki’s nalatenschap ging verder dan zijn acteerprestaties. Hij cultiveerde een gezond publiek imago, bekend om zijn nederigheid, betrouwbaarheid en toewijding aan familie. Dit leverde hem de blijvende titel “Acteur van de Natie” op, een bewijs van zijn diepe verbondenheid met het Koreaanse volk.
Hoewel hij aanvankelijk aarzelde over het label, omarmde Ahn Sung-ki het uiteindelijk als een leidende kracht in zijn carrière. Hij geloofde dat het voldoen aan de verwachtingen die bij de titel hoorden hem hielp om keuzes te maken die in lijn waren met zijn waarden.
Hij stond bekend om zijn terughoudendheid om liefdesscènes op te voeren, omdat hij verlegen was en zich ongemakkelijk voelde bij het uitbeelden van romantische intimiteit op het scherm. Zijn toewijding aan authenticiteit en persoonlijke grenzen maakte hem geliefd bij het publiek.
Rouwregister
Ahn Sung-ki wordt overleefd door zijn vrouw en twee zonen. In een ziekenhuis in Seoul is een rouwcentrum ingericht waar het publiek zijn respect kan betuigen. Zijn overlijden markeert het einde van een tijdperk in de Zuid-Koreaanse cinema, en laat een erfenis achter van onvergetelijke optredens en een bewijs van de kracht van oprecht kunstenaarschap.