In het kort
- De nieuwe L0-magneetzweeftrein van Japan gaat een super snelle topsnelheid halen van 603,5 km/u, waarmee hij alle bestaande records voor hogesnelheidstreinen verpulvert.
- Magneetzweeftechnologie, die magneten gebruikt voor levitatie en voortstuwing, elimineert wrijving, waardoor de L0-serie ongekende snelheden kan halen.
- Hoewel de L0-serie technologisch indrukwekkend is, kampt hij met aanzienlijke kosten en logistieke uitdagingen, waardoor de brede acceptatie ervan in Europa onzeker is.
Japan werkt aan de L0-serie, een magneetzweeftrein die 603,5 km/u kan halen, waardoor het de snelste trein ter wereld wordt. Dit overtreft de huidige recordhouder, de Chinese Shanghai Maglev, die een topsnelheid van 460,2 km/u haalt. Ter vergelijking: de snelste treinen van Europa, zoals de Franse TGV en de Italiaanse AGV Italo, halen snelheden tussen 306 en 354 km/u.
Snellere reistijden
De L0-serie gaat rijden op een nieuwe hogesnelheidslijn, de Chuo-Shinkansen, waardoor de reistijd tussen grote Japanse steden flink korter wordt. Zo zou de reis van Tokio naar Nagoya, die nu 1 uur en 26 minuten tot meer dan 2,5 uur duurt, afhankelijk van de treindienst, worden teruggebracht tot slechts 40 minuten.
De opmerkelijke snelheid van de trein wordt bereikt door middel van magnetische levitatie (maglev) technologie. Maglev maakt gebruik van magneten om de trein boven de rails te tillen, waardoor deze door een elektromotor vooruit wordt gedreven. Dit elimineert wrijving en stelt de trein in staat om met ongekende snelheden te glijden.
Hoewel indrukwekkend, heeft de L0-serie een flink prijskaartje van ongeveer 52 miljard pond (59,9 miljard euro) en loopt hij vertraging op. De oorspronkelijke streefdatum voor voltooiing in 2027 is met acht jaar uitgesteld, waardoor een meer realistische ingebruikname nu tussen 2034 en 2035 wordt verwacht.
Kan dit in Europa?
De haalbaarheid van de invoering van een dergelijke trein in Europa is discutabel. Hoewel dit technologische wonder door liefhebbers met open armen zou worden ontvangen, zou de nadruk op gebruikscomfort, reiservaring, luxe en landschappelijke schoonheid in Europese markten een uitdaging kunnen vormen. Hogesnelheidsreizen zouden hun niche kunnen vinden op puur functionele routes zoals Londen naar Parijs of Brussel, maar zouden moeite kunnen hebben om te concurreren met de langzamere, esthetisch aantrekkelijkere treinreizen die in Europa de voorkeur genieten.
Bovendien zou de integratie van de L0-serie in de bestaande infrastructuur ongelooflijk kostbaar en complex zijn. De trein heeft speciale lijnen nodig, vaak door tunnels, wat uitgebreide graafwerkzaamheden vereist. Het hoge stroomverbruik zorgt voor extra kosten en de kleinere capaciteit in vergelijking met Europese treinen zou de winstgevendheid kunnen belemmeren.