In het kort
- Een nieuw ontdekt molecuul, para-tyramine-O-sulfaat (pTOS), geeft het gevoel van verzadiging door aan de hersenen en zou kunnen leiden tot nieuwe behandelingen voor gewichtsverlies.
- Pythons produceren na het eten aanzienlijk hogere niveaus van pTOS dan mensen, wat mogelijk hun vermogen om langdurig te vasten verklaart.
- Dierproeven hebben veelbelovende resultaten laten zien: pTOS vermindert de voedselinname en het lichaamsgewicht bij muizen zonder negatieve bijwerkingen.
Pythons beschikken over een uniek metabolisme dat waardevolle inzichten zou kunnen bieden op het gebied van gewichtsverlies en spiergezondheid. Wetenschappers hebben een voorheen onbekende molecule in het bloed van pythons ontdekt, genaamd para-tyramine-O-sulfaat (pTOS), die een cruciale rol speelt bij het doorgeven van het verzadigingssignaal aan de hersenen.
Een piek na het eten
Het onderzoeksteam zag dat na een maaltijd het pTOS-gehalte in het bloed van pythons enorm stijgt. Dit molecuul zit ook bij mensen, maar stijgt na het eten maar een beetje. De aanmaak van pTOS is een kettingreactie die begint met het aminozuur tyrosine, dat door darmbacteriën wordt omgezet in tyramine.
De lever zet tyramine vervolgens om in pTOS, waardoor er een signaal naar de hersenen gaat dat een vol gevoel geeft en de eetlust vermindert.
Veelbelovende dierproeven
Interessant genoeg produceren veelgebruikte proefdieren zoals muizen en ratten van nature geen pTOS na het eten, wat verklaart waarom dit molecuul in eerdere studies onopgemerkt bleef. pTOS heeft veelbelovende resultaten laten zien in dierproeven.
Muizen die met pTOS werden behandeld, vertoonden na verloop van tijd een verminderde voedselinname en een lager lichaamsgewicht, zonder significante veranderingen in lichaamsbeweging, energieverbruik of bloedsuikerspiegel. Deze bevindingen suggereren dat pTOS een waardevolle kandidaat zou kunnen zijn voor verder onderzoek naar behandelingen voor obesitas.
Noodzaak van verder onderzoek
Deze ontdekking werpt niet alleen licht op een nieuw biologisch mechanisme dat de eetlust reguleert, maar onderstreept ook de cruciale rol die darmbacteriën spelen bij het vormgeven van de stofwisseling en de communicatie met de hersenen. Hoewel pTOS bij muizen effectief is gebleken, zijn de effecten op mensen nog onbekend.
Er is verder onderzoek nodig om te bepalen of dit molecuul veilig en effectief kan worden toegepast in behandelingen voor gewichtsbeheersing. Bovendien wijzen voorlopige bevindingen erop dat de eetlustremmende effecten van pTOS mogelijk minder sterk zijn of helemaal ontbreken bij mensen met prediabetes of diabetes type 2, wat de complexe wisselwerking tussen stofwisselingsaandoeningen en verzadigingssignalen benadrukt.