In het kort
- Rupert Grint vindt zijn gezinsleven belangrijker dan altijd maar werken en wil maar één project per jaar doen.
- Dankzij de financiële zekerheid die de Harry Potter-films hebben opgeleverd, kunnen Grint en zijn medespelers kieskeurig zijn over hun rollen.
- Grints ervaring met het filmen van Harry Potter heeft hem een diepe waardering voor vrije tijd bijgebracht, wat heeft geleid tot zijn afgewogen benadering van acteren.
Rupert Grint is na een pauze van drie jaar terug op het witte doek met de Finse horrorfilm Nightborn, die in première ging op het filmfestival van Berlijn. De 37-jarige acteur, bekend van zijn rol als Ron Wemel in de Harry Potter-films, zei in Variety dat hij blij is met het feit dat hij niet zo vaak hoeft te acteren en geeft voorrang aan zijn gezinsleven boven constant werken.
Grint vertelde dat hij het leuk vindt om vader te zijn van zijn dochters Wednesday en Goldie en dat hij ernaar streeft om maar één project per jaar te doen. Dankzij het succes van de Harry Potter-films is hij financieel onafhankelijk, waardoor hij en zijn medespelers Emma Watson en Daniel Radcliffe kieskeurig kunnen zijn over hun rollen. Grint beseft dat hij een bevoorrechte positie heeft en is dankbaar dat hij projecten zorgvuldig kan uitkiezen.
Een decennium op de set
Grint beschrijft het decennium dat hij aan de Harry Potter-films werkte als een constante aanwezigheid in zijn leven. Die ervaring leerde hem de waarde van vrije tijd en momenten buiten de set te waarderen. Zijn verdiensten voor het spelen van Ron Wemel worden geschat op ongeveer 32,74 miljoen dollar (ongeveer 30,1 miljoen euro). Dankzij dit financiële comfort kan hij kiezen voor projecten die hem echt interesseren.
Sinds 2020 speelde Grint slechts in een handvol rollen, waaronder vier seizoenen van de televisieserie Servant en een bijrol in M. Night Shyamalans Knock at the Cabin.
Nieuwe rol
In Nightborn speelt Grint samen met Seidi Haarla de rol van Jon, een Britse man die met zijn vrouw Saga verhuist naar een afgelegen huis in het Finse bos waar zij haar jeugd heeft doorgebracht. De film gaat over hun verslechterende relatie en Saga’s groeiende vermoeden dat er iets mis is met hun pasgeboren kind, ondanks de geruststellende woorden van de mensen om haar heen.