In het kort
- Sleep trackers schatten je slaapfasen, maar meten niet direct je hersenactiviteit, dus ze geven je inzicht in trends in plaats van een definitieve diagnose.
- Het is beter om je te richten op gezonde slaapgewoontes, zoals een vast bedtijdritueel, dan je blind te staren op gedetailleerde gegevens van trackers.
- Ondanks hun beperkingen hebben wearables potentie voor de toekomst om infecties op te sporen en mentale gezondheidsproblemen te identificeren door middel van slaappatroonanalyse.
Sleep trackers zoals smartwatches en ringen worden steeds populairder, maar experts wijzen erop dat het belangrijk is om te weten wat hun beperkingen zijn.
Indirecte meting
Hoewel deze apparaten de slaapfasen kunnen schatten door de hartslag en bewegingen te monitoren, meten ze niet direct de hersenactiviteit zoals in laboratoriumonderzoeken. Dit betekent dat ze waardevolle inzichten geven in algemene slaaptrends, maar niet gezien moeten worden als definitieve maatstaven voor slaapgezondheid.
Artsen raden aan om je te richten op ‘slaaphygiëne’, zoals het creëren van een ontspannende bedtijdroutine en het vermijden van schermen voor het slapengaan, in plaats van je te fixeren op gedetailleerde slaapgegevens van trackers.
Bewustwording vergroten
Voorstanders zeggen echter dat deze apparaten mensen bewust maken van het belang van slaap en gebruikers kunnen helpen patronen te herkennen die hun slaapkwaliteit beïnvloeden. Een gebruiker merkte bijvoorbeeld een verband op tussen alcoholgebruik en slecht slapen, waardoor hij minder alcohol ging drinken.
Ondanks de voordelen waarschuwen experts voor ‘orthosomnia’, een aandoening waarbij mensen overdreven bezorgd raken over het behalen van specifieke slaapscores. Het vergelijken van slaapgegevens met anderen wordt ook afgeraden, omdat individuele behoeften sterk verschillen.
Meer dan alleen slaap bijhouden
Onderzoekers denken dat wearables veel meer kunnen dan alleen slaap bijhouden. Ze zien apparaten voor zich die infecties vroeg kunnen ontdekken en veranderingen in slaappatronen kunnen herkennen die wijzen op mentale gezondheidsproblemen. Deze technologie zou vooral handig kunnen zijn in gemeenschappen waar de toegang tot gezondheidszorg beperkt is.