In het kort
- Het staakt-het-vuren tussen Iran en de Verenigde Staten heeft het scheepvaartverkeer in de Straat van Hormuz niet kunnen stabiliseren vanwege de angst voor zeemijnen.
- Zelfs de onbevestigde mogelijkheid van Iraanse mijnen zorgt voor wijdverspreide onzekerheid en verstoort cruciale maritieme operaties voor olietransport.
- De door Iran voorgestelde tol voor tankers die door de zeestraat varen, zou de olieprijzen aanzienlijk kunnen doen stijgen.
Het staakt-het-vuren tussen Iran en de Verenigde Staten heeft niet geleid tot economische stabiliteit in het Midden-Oosten. Ondanks de overeenkomst blijft het scheepvaartverkeer door de Straat van Hormuz, een cruciale route voor de wereldwijde energievoorziening, aanzienlijk beperkt. De angst voor zeemijnen, hoewel onbevestigd, is de belangrijkste rem.
Analisten suggereren dat zelfs de mogelijkheid van mijnen al genoeg is om de scheepvaart te verstoren. Aangezien Iran mogelijk duizenden zeemijnen bezit, zou een klein aantal daarvan al voor wijdverspreide onzekerheid kunnen zorgen. De Islamitische Revolutionaire Garde heeft schepen geadviseerd om de Iraanse wateren bij het eiland Larak als alternatieve route te gebruiken, om zo mogelijke mijnenvelden in de gebruikelijke scheepvaartroutes te vermijden.
Onzekerheid over mijnen houdt scheepvaart tegen
Veel rederijen, vooral die met banden met de Verenigde Staten of Israël, vinden het risico echter te groot. De situatie wordt nog ingewikkelder door berichten dat Iran van plan is tol te heffen op olietankers die door de zeestraat varen. Deze voorgestelde heffing, van één dollar per vat, zou voor grote schepen miljoenen dollars aan extra kosten kunnen betekenen.
De Amerikaanse president Donald Trump heeft Teheran gewaarschuwd om dergelijke tolheffingen niet in te voeren, omdat dit in strijd zou zijn met de voorwaarden van het tijdelijke staakt‑het‑vuren. Deskundigen voorspellen ernstige gevolgen voor de olieprijzen als het scheepvaartverkeer op het huidige niveau blijft, waarbij de prijs van Brent‑ruwe olie mogelijk verdubbelt tot 190 dollar per vat (163,4 euro per vat). Zelfs een bredere overeenkomst zal de olievoorzieningsketen wellicht niet onmiddellijk herstellen, aangezien ongeveer 25 procent van de wereldwijde olievoorziening door de Straat van Hormuz loopt.
De druk op de olievoorraden wordt nog vergroot door recente aanvallen op Saoedi-Arabië, die de productiecapaciteit met ongeveer 600.000 vaten per dag hebben verminderd. Schade aan de Oost-West-pijpleiding, waarmee ruwe olie de Straat van Hormuz kan omzeilen, heeft de oliedoorstroming van het land nog eens met 700.000 vaten per dag verminderd.