Steeds vaker lijken ontwerpers verder te gaan dan kleding en accessoires en proberen ze een bepaalde “mood” over verschillende categorieën heen te vangen, hoe eigenzinniger en gekker, hoe beter.
Jonathan Anderson en Luca Guadagnino bedachten voor de herfst/winter 2026-collectie van JW Anderson. Met de hand gegoten en daarna gebeeldhouwd, geschuurd en gepolijst voor extra glans verwijzen de perziken naar een memorabele scène in Guadagnino’s verfilming van het boek Call Me By Your Name.
Kijk maar naar de rest van het meest recente lookbook van JW Anderson. Tussen de perziken stonden houten muizen, kleurrijke kledingborstels en opvallende prêt-à-porterstukken, gedragen door een cast van Kylie Minogue tot Ruth Wilson.
Een andere Londense naam die het vaandel hooghoudt voor grensvervagende ontwerpen is Completedworks. Het cultlabel dat ergens tussen sieraden en lifestyle in hangt. De seizoenspresentaties van het merk zijn uitgegroeid tot een hoogtepunt van de London Fashion Week.
“Er is een terugkeer naar het idee van totale creatie. Het is iets dat diep in de geschiedenis verankerd zit van het Gesamtkunstwerk tot Arts and Crafts en het Bauhaus, waar ontwerpers hele werelden vormgaven in plaats van losse objecten”, zegt Anna Jewsbury, artistiek directeur van Completedworks.
“Wat nu eigentijds voelt, is hoe vloeiend alles is geworden. Een kandelaar kan net zo geladen aanvoelen als een handtas, sieraden kunnen naar sculptuur neigen en woonaccessoires mogen expressief en onpraktisch zijn. Het gaat meer en meer om een gedeelde gevoelswereld.”
Anderson heeft zich ontwikkeld tot de moderne meester hiervan. Hij heeft niet alleen zijn eigen label, maar ook was hij elf jaar actief als creatief directeur van Loewe. Nu staat hij aan het roer van Dior. Zijn eerste collecties voor dat huis omvatten heruitgaven van klassiekers zoals de book totes tot muiltjes met spiegelhakken, opgebouwd uit leren klavertjesvier en versierd met een minuscuul metalen lieveheersbeestje.
“De mode beweegt zich steeds meer van pure ironie richting ontwerpen die zowel slim, tactiel als emotioneel aanspreken”, zegt Tiffany Hsu, chief buying and group fashion venture officer bij Mytheresa.
Anderson heeft een sleutelrol gespeeld in die kentering, maar hij is zeker niet de enige. “Merken als Simone Rocha, Balenciaga en Judith Leiber begrijpen die balans heel goed en komen met ontwerpen die tongue-in-cheek zijn maar niet verkleedkist-achtig aanvoelen”, zegt Hsu. “Uiteindelijk staat deze nieuwe trend voor een bredere behoefte aan mode die weer menselijk aanvoelt: expressief, lichtvoetig en zelfverzekerd genoeg om zichzelf niet al te serieus te nemen.”
Blazy’s Métiers d’Art 2026-show in een verlaten metrostation in New York ademde een vergelijkbare energie. Uitbundige texturen en details werden vervlochten met de traditionele Chanel-codes: snormcore-chino’s onder een archiefwaardige Art Deco-flapperjurk, rode handschoenen bij een gemêleerde trui. Het is verrassend eenvoudig om die sfeer door te trekken naar dagelijkse kledij.
“De look draait er in wezen om dat je in ecosystemen denkt, niet in bepaalde outfits of kamers”, zegt Jewsbury. “Ik hou van laagjes, dingen net iets laten botsen en dan op tijd stoppen voordat het een concept wordt. Eén sculpturaal object, één speels accessoire en dan: terughouden. Als iets lichtelijk overbodig aanvoelt, is dat meestal een goed teken.”
Eigenzinnige mode voelt misschien soms als voer voor microtrends en Instagram-esthetiek, maar in feite trotseert ze juist die uitputtende cycli. Het is een vrolijk antigif voor jaren van ‘stille luxe’ en leunt op de persoonlijkheid van de drager in plaats van op de grillen van de trendcarrousel.
“Loop niet achter de trends aan, dat mondt uit in ‘gepersonaliseerd consumentisme’”, zegt model en schrijver Nassia Matsa. “Als vuistregel geldt: als je een outfit samenstelt, moet je iets toevoegen dat een tikje ‘off’ voelt om het cool te maken, en niet te verkleedpartij-achtig. Als je een twist aan je dagelijks leven wilt geven, haal dan inspiratie uit iets waar je van houdt: een film, een boek of een schilderij. Het kan zomaar een gesprek op gang brengen met iemand die de referentie herkent.”
© The Standard Ltd