In het kort
- Het soepele legalisatiebeleid van Spanje trekt grote aantallen migranten zonder papieren aan.
- Aangrenzende EU-landen hebben tijdelijke grenscontroles ingevoerd om hun grondgebied te beveiligen.
- Uiteenlopende migratiestrategieën zorgen voor wrijving tussen Spanje en zijn Europese partners.
De recente toestroom van duizenden migranten naar Ceuta, een Spaans gebied in Noord-Afrika, heeft de grote wrijving tussen EU-lidstaten over grensbeheer en de levensvatbaarheid van het Schengengebied duidelijk gemaakt.
Volgens Marcin Zaborowski, Europa-redacteur bij TVP World, is deze onrust een gevolg van de soepele aanpak van Spanje op het gebied van migratie en de gespannen diplomatieke banden met Marokko, vooral wat de Westelijke Sahara betreft.
Aantrekkingskracht van legalisering
Een belangrijk twistpunt is het besluit van Spanje om een legale status te verlenen aan migranten zonder papieren die kunnen aantonen dat ze er vijf maanden hebben gewoond. Dit initiatief trok meer dan een miljoen aanvragers, vooral uit Latijns-Amerikaanse landen. Zaborowski zegt dat dit soort beleid als een ‘aantrekkingsfactor’ werkt, waardoor migranten het idee krijgen dat Spanje een gastvrije plek is om legaal te verblijven.
Grensbeveiliging en het Schengenakkoord
Als reactie op de onrust in Ceuta hebben buurlanden verdedigingsmaatregelen genomen. Frankrijk heeft de bewaking aan de grens met Spanje opgevoerd en Italië heeft tijdelijke controles ingevoerd voor reizigers die vanuit Spanje komen.
Hoewel sommigen zich afvragen of deze maatregelen het einde betekenen van het open-grenzenbeleid van het Schengenakkoord, vindt Zaborowski zo’n conclusie voorbarig. Hij wijst erop dat tijdelijke beperkingen tijdens eerdere migratiegolven en de wereldwijde pandemie succesvol zijn aangepakt.
Uiteenlopende migratiestrategieën binnen de EU
Hoewel Spaanse functionarissen beweren dat geen enkele migrant van het incident in Ceuta het vasteland heeft bereikt en dat de meesten zijn teruggestuurd naar Marokko, heeft de gebeurtenis een breder debat aangewakkerd.
Zaborowski merkt op dat, hoewel de meeste EU-landen het momenteel eens zijn over de noodzaak om de buitengrenzen te versterken en ongeoorloofde binnenkomst tegen te gaan, de recente wetgevingskeuzes van Spanje haaks staan op dit gezamenlijke doel.
