In het kort

• Het profvoetbal kampt met een epidemie van gesimuleerde blessures.
• Tactische misleiding ondermijnt de integriteit van de sport en brengt echt geblesseerde spelers in gevaar.
• De cultuur van doorzettingsvermogen in het rugby staat in schril contrast met de theatraliteit van het voetbal.

Professor Richard Menger, een neurochirurg van de Universiteit van Alabama en een fervent voetballiefhebber, heeft de prevalentie van gesimuleerde blessures in het profvoetbal onderzocht.

In een artikel voor Forbes beschrijft hij het veelvuldige gebruik van overdreven valpartijen en nepklachten als een wijdverspreide “epidemie“ die afbreuk doet aan de schoonheid van de sport.

Geen contact

De specialist merkt op dat atleten vaak extreme pijn vertonen na verwaarloosbaar of zelfs geen contact, waarbij ze vaak doen alsof ze gigantisch veel pijn hebben om medische aandacht te trekken.

De publieke opinie weerspiegelt deze frustratie. Uit een enquête uit 2014 bleek dat 83 procent van de supporters deze simulaties ziet als een belangrijke bron van ontevredenheid over de huidige staat van het spel.

Bovendien wijzen gegevens uit 2010 op een schokkende ongelijkheid: slechts ongeveer 7 procent van de gevallen waarin spelers op het veld buiten gevecht lijken te zijn, betreft daadwerkelijk legitieme blessures. Ondanks het risico op een gele kaart weerhoudt de straf spelers zelden ervan om het spel te manipuleren.

Verborgen risico’s

De drijfveer achter dit gedrag is tactisch. Spelers beseffen dat het faken van een blessure het momentum van een aanval van de tegenstander kan stoppen, een cruciale vrije trap kan opleveren of hen even de tijd geeft om uit te rusten.

Menger waarschuwt dat deze gewoonte gevaarlijk is, omdat het de geloofwaardigheid ondermijnt van sporters die echt geblesseerd zijn, waardoor essentiële zorg mogelijk wordt vertraagd.

Om het culturele verschil te benadrukken, vergelijkt de professor voetbal met rugby. Hoewel rugby aanzienlijk gewelddadiger is en er bijna drie keer zoveel blessures voorkomen, kent het geen cultuur van faken, omdat van spelers wordt verwacht dat ze door de pijn heen bijten.

Is er een oplossing?

Hoewel organisaties als de FIFA VAR en strengere straffen hebben ingevoerd om dit probleem aan te pakken, vindt Menger dat deze maatregelen ontoereikend zijn geweest. Hij stelt dat de integriteit van de sport afhangt van authenticiteit en fair play, en suggereert dat het spel veel aantrekkelijker zou zijn voor het wereldwijde publiek als de schwalbes en het tijdrekken aan de kant worden geschoven.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief