In het kort
- Howard Donald vertelt dat hij een hekel had aan Robbie Williams omdat hij jaloers was en zich onrechtvaardig behandeld voelde nadat Robbie Take That had verlaten.
- Gary Barlow geeft toe dat hij zich verslagen voelde door het enorme succes van Robbie Williams’ Angels, waardoor hij op zoek ging naar kansen in Amerika.
- Robbie Williams’ onverwachte opkomst naar roem verstoorde de verwachtingen binnen Take That, wat uiteindelijk bijdroeg aan het uiteenvallen van de band.
Een nieuwe Netflix-documentaire over de iconische boyband Take That uit de jaren 90 laat verrassende dingen zien over de complexe dynamiek tussen de bandleden. Howard Donald, die nog steeds deel uitmaakt van de huidige line-up naast Gary Barlow en Mark Owen, vertelt openhartig over zijn gevoelens ten opzichte van Robbie Williams na diens vertrek uit de groep in 1995.
Omgaan met wrok
Donald erkent de grote impact die Robbie’s solocarrière had op Gary Barlow en wijst op de moeilijkheden die Barlow ondervond toen zijn eigen solocarrière niet hetzelfde succes kende. Hij toont begrip voor Barlow’s worstelingen en geeft toe dat hij wrok koesterde tegen Robbie, deels uit jaloezie en een gevoel van onrechtvaardigheid. Donald geeft openlijk toe dat hij Robbie’s ondergang wenste, wat de rauwe emoties weerspiegelt die kunnen ontstaan binnen hechte groepen die te maken hebben met interne concurrentie.
Gary Barlow deelt zijn kijk op Robbie’s snelle opkomst en zegt dat het enorme succes van Angels Robbie’s positie als een ongenaakbare kracht in de muziekindustrie heeft versterkt. Hij herinnert zich dat hij zich verslagen voelde en besefte dat het een enorme uitdaging zou zijn om Robbie’s prestaties te evenaren, wat hem uiteindelijk ertoe bracht om kansen in Amerika te zoeken.
Verstoorde verwachtingen
Mark Owen maakt een treffende opmerking door te suggereren dat Gary aanvankelijk werd gezien als de potentiële doorbraakster, waarbij hij hem vergelijkt met de legendarische George Michael. Het onverwachte succes van Robbie verstoorde die plannen echter, waardoor Gary aan de zijlijn leek te komen staan.
De documentaire laat zien hoe ingewikkeld het is om met roem en rijkdom om te gaan binnen een groep, en benadrukt de uitdagingen van individuele ambitie versus collectieve harmonie. Het aanvankelijke succes van Take That, gekenmerkt door uitverkochte shows, hits in de hitlijsten en miljoenen bewonderende fans, stortte uiteindelijk in onder het gewicht van Robbie’s vertrek, waardoor een leegte ontstond die nooit volledig werd opgevuld. Ondanks hun uiteenvallen in 1996 blijft de nalatenschap van Take That voortleven, terwijl Robbie’s solocarrière een hoge vlucht bleef nemen, waardoor hij zijn plaats als popicoon verstevigde.
