Er is één ding dat u moet weten over het vierde seizoen van The White Lotus, de serie over een luxehotelketen die in haar eerste seizoen al de stratosfeer in schoot, en dat is: waar het zich dit keer allemaal afspeelt. Het nieuwste seizoen wordt opgenomen aan de Côte d’Azur en fladdert van Cannes naar Monaco en Saint-Tropez. U doet er dus verstandig aan uw vakantieplannen alvast op orde te brengen, zodat u deze trend een stap voor blijft. Twee echte locaties voor dit seizoen zijn Airelles Château de la Messardière net buiten St Tropez en het Hotel Martinez in Cannes, maar het beste wat u kunt doen is gewoon dat Rivièra-gevoel te pakken krijgen voor uw vakantie. Cannes is, eerlijk gezegd, buiten het filmfestival niet zo aantrekkelijk — en dán is het een complete veldslag — dus stel ik twee luxehotels voor die precies halverwege Monte Carlo en St Tropez liggen en alleen nog een paar lijken nodig hebben voor het volle White Lotus‑effect.

Hotel Metropole staat in de Belle Époque-traditie van de hotels in Monte Carlo — er zijn meerdere zeer grootse etablissementen rond het centrum — op een steenworp afstand van het Casino Square waar, zoals u al uit de naam kunt opmaken, het grote casino ligt. (Er zijn, zo vertelde de welwillende hotelmanager Klaus Kabelitz ons, twee casino’s, waarvan er maar één de moeite waard is.) Monte Carlo is een stuk minder glamoureus dan in de jaren vijftig of toen Grace Kelly er prinses was, maar er zijn elementen die het nog steeds bijzonder maken. Eén is de Grand Prix, die gewoon op de openbare weg wordt verreden. De andere is het Casino, dat in een prachtig Belle Époque‑gebouw huist: marmeren zuilen, kristallen kroonluchters en muurschilderingen van nymfen met nauwelijks iets om het lijf. Over de bezoekers kun je beter zwijgen: er is niet meer stijl te vinden dan in de Piccadilly Trocadero. Ik bedoel, wat schreeuwt er mínder Casino Royale dan rijen gokkasten? Dan zijn er nog de jachten: drijvende multimiljoneninves­teringen die in de baai liggen opgesteld, het ene nog vulgairder dan het andere. En dan de belastingvluchtelingen, fascinerend om naar te kijken en nog fascinerender als je hun mogelijke achtergrondverhalen bedenkt.

Het Metropole is buitengewoon luxueus. De buitenkant is Italiaans aandoend, met beelden boven de ingang en maskers die uit de muur lijken te kijken, tussen panelen van jasmijn en trossen rozen door. Het heeft een hoog White Lotus‑gehalte. Er is een Italiaans restaurant, Zia, met uitstekende gedec­onstru­eerde Italiaanse gerechten, pal naast een oogverblindend zwembad omzoomd door zonaanbidders. Aan het zwembad prijkt een licht verontrustende muurschildering van Karl Lagerfeld; een moderne bewerking van de mythe van Odysseus. En daar zag ik een stel dat werkelijk alle anderen in de schaduw zette: een man die eruitzag als een verouderde prins, en zijn vrouw die sprekend leek op Sophia Loren op latere leeftijd. Allebei onweerstaanbare charmeurs.

We kwamen hen later weer tegen bij Les Ambassadeurs, onder leiding van de kleine genie, chef met Michelinster, Christophe Cussac. Daar at ik misschien wel het beste diner van mijn leven: de dessertkar bevat alles wat u zich maar kunt wensen, als u zich tenminste niet al ongans hebt gegeten aan duif met sla en ravioli met kreeft. Daar zagen we onze bejaarde vrienden opnieuw, ditmaal terwijl ze gasten van hun eigen leeftijd ontvingen, stuk voor stuk onwaarschijnlijk glamoureus, met de beschaving van een verdwijnende generatie. Aan het slot gaf de dame mijn dochter chocolaatjes en kleine macarons van haar eigen tafel en riep: “Ik woon hier! Ik moet wel! Op mijn leeftijd is het moeilijk om mijn huis te verlaten. Hier ben ik NIEMAND!” En ze dronk verder uit het glas dat ze stevig omklemde. Dat op zich is al een verhaal waard.

Hotel Byblos in Saint-Tropez roept het White Lotus‑gevoel op een heel andere manier op. Dit hotel ademt de sfeer van een bohemien jarenzeventig‑tijdperk; overal Provençaalse keramiek (zelfs op de trap), muurschilderingen in de geest van Picasso en mozaïeken, een buitenbar en kleurrijke slaapkamers. Hier vierde Mick Jagger de bruiloftsreceptie van zijn eerste huwelijk — hij verbleef in de presidentsuite — en het hele complex voelt als een klein dorp voor de beautiful people. Er wordt gezegd dat het is bedacht als het perfecte paleis voor de lokale schoonheid Brigitte Bardot, die inderdaad bij de opening in 1967 aanwezig was. Het is op een ontspannen manier ongelooflijk extravagant. De nachtclub, Les Caves du Roy, is beroemd in Saint-Tropez; hier kunt u een jeroboam Perrier Jouët kopen voor 9.000 euro en een methusalem voor 25.000 euro (goed voor acht flessen). In de Skybar beginnen de cocktails — gemaakt van zeer verfijnde ingrediënten — bij 50 euro per stuk.

Oh, en er is een uitstekende Sisley‑spa. In het seizoen rijden er bussen die gasten naar het eigen strand van het hotel brengen, met prachtig zand, rijen strandstoelen en een buitenrestaurant met de aller­vers­te vis. Heel veel mooie mensen en uiterst attent personeel. Als decor voor een paar moorden kan ik me nauwelijks een betere plek voorstellen.

Junior Suites in Hotel Byblos, vanaf 1.025 pond (1.178,75 euro), byblos.com; Prestige Junior Suites in Hotel Metropole, vanaf 1.125 pond (1.293,75 euro), metropole.com

© The Standard Ltd (ES Travel)