In het kort

• De moderne levensstijl en geraffineerde koolhydraten zorgen voor hogere kankercijfers in welvarende samenlevingen.
• Metabole stoornissen in de mitochondriën leiden tot celafbraak, in plaats van genetische mutaties.
• Lagere scores op de Glucose-Keton-Index duiden op een beschermende zone tegen de ziekte.

Tijdens een gastoptreden in de podcast van Steven Bartlett, The Diary Of A CEO, besprak Thomas Seyfried, hoogleraar biologie aan het Boston College, het verrassende verband tussen nationale welvaart en de prevalentie van kanker. Hij stelde dat de verhoogde kankercijfers in welvarende samenlevingen niet het gevolg zijn van genetische factoren, maar eerder van de moderne levensstijl. Hij wees met name op de prevalentie van een zittende levensstijl, chronische psychologische stress, onvoldoende slaap en de consumptie van geraffineerde koolhydraten als belangrijkste oorzaken van celafbraak.

Vergelijkende analyse van wereldwijde gezondheid

Om zijn theorie te onderbouwen, benadrukte Seyfried het verschil tussen landen met een hoog inkomen en landen als Nepal, Gambia en Niger, waar de kankercijfers aanzienlijk lager liggen. Hij verwees naar de historische bevindingen van dr. Albert Schweitzer, die constateerde dat Afrikaanse stammen die zich aan traditionele eetgewoonten en levensstijlen hielden, heel weinig gevallen van kanker kenden. Bovendien trok de professor een parallel tussen wilde dieren en gedomesticeerde dieren, waarbij hij opmerkte dat kanker weliswaar een veelvoorkomende doodsoorzaak is bij honden, maar zelden voorkomt bij wilde wolven – een verschil dat hij toeschrijft aan verschillen in activiteit en voeding.

Rol van de evolutionaire biologie

Volgens Seyfried is het menselijk lichaam biologisch geprogrammeerd om energie te sparen voor tijden van schaarste, een mechanisme dat schadelijk wordt in een tijdperk van constante calorie-overvloed. Hij stelt dat deze evolutionaire eigenschap, in combinatie met moderne omgevingsfactoren, leidt tot chronische schade aan de mitochondriën, de celonderdelen die verantwoordelijk zijn voor de energieproductie.

Preventieve maatstaven en holistisch welzijn

Om deze risico’s te beperken ontwikkelden Seyfried en zijn team de Glucose‑Keton‑Index. Bij deze maatstaf deel je de bloedglucosespiegel door de ketonenwaarde om iemands stofwisselingsstatus te bepalen; volgens de professor wijst een lagere score op een ‘preventiezone’. In plaats van een specifiek dieet voor te schrijven, pleit hij voor een holistische aanpak met regelmatige lichaamsbeweging, betere slaap, stressbeheersing en het vermijden van bewerkte suikers. Hij zegt ook dat voedingskeuzes persoonlijke beslissingen blijven tussen een patiënt en zijn of haar arts, en dat overheden geen eetgewoonten moeten voorschrijven.

Afwijking van de medische consensus

Het is belangrijk om op te merken dat Seyfrieds visie in tegenspraak is met de consensus van gangbare medische organisaties, zoals het National Cancer Institute. Terwijl de bredere oncologische gemeenschap kanker ziet als een genetische aandoening die wordt aangewakkerd door DNA-mutaties, houdt Seyfried vol dat de fundamentele oorzaak eigenlijk een stofwisselingsstoornis in de mitochondriën is.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief