In het kort
- James L. Brooks regisseert een slimme en actuele komedie genaamd Ella McCay met Emma Mackey in de hoofdrol.
- Ella, een gepassioneerde jonge vrouw die zich een weg baant door het gezinsleven en de politiek, leert waardevolle lessen terwijl ze carrière maakt bij de Amerikaanse overheid.
- Ella McCay heeft een indrukwekkende cast met onder andere Albert Brooks, Kumail Nanjiani en Olympia Dukakis.
De nieuwste film van James L. Brooks, Ella McCay, gaat op donderdag 5 februari in première op Disney+ na een teleurstellende bioscooprelease. De film, die de terugkeer van Brooks als regisseur van speelfilms markeert na een onderbreking van vijftien jaar, wordt omschreven als een slimme en grappige komedie met een verrassende actualiteit.
Ella McCay
Brooks, bekend van klassiekers als Terms of Endearment en Broadcast News, brengt zijn kenmerkende talent voor het vertellen van boeiende vrouwelijke verhalen naar Ella McCay. De film draait om Ella, gespeeld door Emma Mackey, een gepassioneerde jonge vrouw die zich een weg baant door de complexiteit van het gezinsleven terwijl ze carrière maakt in de Amerikaanse politiek.
Terwijl Ella’s ster rijst van stafchef tot luitenant-gouverneur onder gouverneur Bill (gespeeld door Albert Brooks), krijgt ze te maken met steeds grotere uitdagingen en leert ze waardevolle lessen over de realiteit van het politieke leven. De bijrollen schitteren, met opvallende prestaties van de ervaren actrice Olympia Dukakis als Ella’s ondersteunende tante Helen en een scène-stelende rol van Albert Brooks als de pragmatische gouverneur Bill.
Cast
Ella McCay heeft ook een indrukwekkende cast, met onder andere Jack Lowden, Kumail Nanjiani, Ayo Edebiri, Spike Fearn, Rebecca Hall, Julie Kavner, Becky Ann Baker, Joey Brooks en Woody Harrelson. De film is geproduceerd door een team onder leiding van James L. Brooks, samen met Richard Sakai, Julie Ansell en Jennifer Brooks.
Brooks, die ook succesvolle films heeft geproduceerd zoals The Edge of Seventeen en de aankomende verfilming van Are You There God? It’s Me, Margaret, voelde zich gedwongen om terug te keren naar het regisseren met een origineel verhaal. Hij wilde de geest van klassieke filmkomedies uit de jaren 40 en 50 vastleggen en tegelijkertijd de echte complexiteit van de menselijke ervaring verkennen.