In het kort
- Alex Honnold heeft Taipei 101 solo beklommen en de 508 meter hoge toren in iets meer dan 90 minuten beklommen voor Netflix’s Skyscraper Live op Netflix.
- Dankzij zijn supergoede voorbereiding, waaronder maandenlang oefenen en zich verdiepen in het unieke ontwerp van de toren, kon Honnold de harde wind en vermoeidheid overwinnen.
- De gevaarlijkste punten van zijn klim waren waarschijnlijk de zogenaamde Dragon Heads. In een interview vertelt hij waarom hij die deed.
Alex Honnolds recente beklimming van Taipei 101 voor Skyscraper Live op Netflix trok wereldwijd veel kijkers. De free solo-klimmer, bekend van de Oscarwinnende documentaire Free Solo, beklom de 508 meter hoge wolkenkrabber in iets meer dan anderhalf uur.
Dragon Heads
Honnold bereidde zich zorgvuldig voor op de beklimming en bracht maanden door met oefenen op de toren en zich vertrouwd maken met de unieke kenmerken ervan. Het ontwerp van het gebouw, met zijn “bamboo boxes” en “dragon heads”, bood zowel uitdagingen als kansen voor Honnold. Hij beschreef de ervaring als “perfect in de sweet spot“, uitdagend maar haalbaar.
Tijdens en na het kijken van de livestream stelden veel mensen zich de vraag waarom hij de Dragon Heads deed, terwijl het makkelijker leek om er langs te klimmen. In een interview met Variety legt Honnold dit uit. “De draken waren waarschijnlijk het engste om te doen. Ik vond ze heel leuk, ze zijn supercool. Het is een interessant onderdeel op een coole locatie. Maar elke keer als ik aan zo’n dragon head begon, dacht ik: ‘Dit is wel echt gestoord’. Je hangt boven de afgrond. Het is cool.”
“Ik had ze kunnen ontwijken door achter de draken te kruipen, maar da’s eigenlijk niet zo makkelijk als het eruitziet. De binnenkant van de draak is eigenlijk zo glad als een vlak stuk metaal. Dus je kan het wel beklimmen, maar het is niet makkelijk en eist veel van je lichaam. Daardoor is het beter om de draak zelf te beklimmen. Als je met een touw klimt zou je sowieso de draken doen, omdat het leuker is. Het is gewoon een beetje enger. Na de laatste draak dacht ik: ‘Oh, dit is waarschijnlijk de laatste keer in mijn leven dat ik een draak beklim’. Wat een ervaring.”