In het kort
- Het aantal steden dat de Olympische Winterspelen kan organiseren, neemt af door de stijgende temperaturen, waardoor de levensvatbaarheid van de Spelen op lange termijn onzeker is.
- Klimaatverandering maakt het moeilijker om natuurlijke sneeuw te krijgen, waardoor we meer op kunstmatige sneeuw moeten vertrouwen.
- Door de stijgende temperaturen ontstaan er gevaarlijke omstandigheden voor atleten, zoals door regen doordrenkte parcoursen en hardere ondergronden die het risico op blessures vergroten.
De toekomst van de Olympische Winterspelen wordt ernstig bedreigd door klimaatverandering. Door de warmere winters moeten organisatoren steeds meer op kunstmatige sneeuw vertrouwen, wat zorgen baart over de toekomst van traditionele skigebieden. Voor de Olympische Winterspelen van 2026 in Italië zijn miljoenen kubieke meters kunstmatige sneeuw nodig omdat er minder dagen met vorst zijn in de Italiaanse Alpen.
Beperkingen van sneeuwkanonnen
Uit een analyse van Climate Central komt een zorgwekkende trend naar voren. De temperaturen in februari in Cortina d’Ampezzo zijn flink gestegen sinds de stad in 1956 voor het laatst gastheer was van de Spelen, waardoor er elk jaar minder dagen met vorst zijn. Een soortgelijk opwarmingspatroon is te zien in Milaan, waar indoor ijssporten worden gehouden. Deze wijdverbreide temperatuurstijging heeft invloed op alle 19 steden die sinds 1950 gastheer zijn geweest van de Olympische Winterspelen.
Hoewel sneeuwkanonnen tegenwoordig veel worden gebruikt bij wintersporten, hebben ze ook hun beperkingen. Kunstmatige sneeuw heeft constant koude temperaturen nodig om goed te kunnen vallen en bevriezen. Temperaturen rond het vriespunt kunnen leiden tot problemen zoals doorweekte pistes, ongelijkmatige sneeuwbedekking en hardere oppervlakken, waardoor het risico op blessures voor atleten toeneemt.
Afnemend aantal gastlocaties
Studies hebben aangetoond dat het aantal potentiële gastlocaties voor de Olympische Winterspelen dat voldoet aan de drempels voor klimaatbetrouwbaarheid, afneemt. Tegen het midden van deze eeuw zou dit aantal, in een scenario van gematigde opwarming van de aarde, aanzienlijk kunnen dalen, wat een serieuze uitdaging vormt voor toekomstige Spelen. De situatie is nog nijpender voor de Paralympische Winterspelen, die doorgaans in maart worden gehouden, omdat er veel minder potentiële gaststeden zijn die aan de noodzakelijke criteria voldoen.
Topatleten maken zich al zorgen over de gevolgen van klimaatverandering voor hun sport. Veel van hen melden dat het seizoen korter is geworden en dat ze veel moeten reizen om geschikte trainingslocaties te vinden. Voorspellingen voor de Spelen van 2026 wijzen op een grote kans op bovengemiddelde temperaturen in zowel februari als maart, wat de groeiende onzekerheid rond wintersporten in traditionele alpiene regio’s onderstreept.
Inspanningen op het gebied van duurzaamheid
Het Internationaal Olympisch Comité streeft ernaar om de toekomstige Spelen vanaf 2030 “klimaatpositief” te maken. Uit de gegevens blijkt echter dat zelfs met inspanningen op het gebied van duurzaamheid, de opwarming van de winters het aantal locaties dat betrouwbaar grote wintersportevenementen kan organiseren, gestaag vermindert.