In het kort

• Idaho heeft het vuurpeloton weer ingevoerd na een mislukte poging tot executie via een dodelijke injectie.
• Gecertificeerde vrijwillige politieagenten moeten hun nauwkeurigheid bewijzen door middel van strenge schiettraining.
• Drie gelijktijdige schoten in het hart zorgen voor een snelle en ordelijke executie.

De Idaho Maximum Security Institution in de Verenigde Staten heeft het vuurpeloton opnieuw ingevoerd als executiemethode voor de huidige acht terdoodveroordeelden.

Deze beleidswijziging volgt op een mislukte poging vorig jaar om Thomas Eugene Creech te executeren, waarbij het personeel een uur lang tevergeefs probeerde een dodelijke injectie toe te dienen. Om deze verandering mogelijk te maken, heeft de staat meer dan een miljoen dollar aan overheidsgeld geïnvesteerd in een gemoderniseerde executiekamer.

Het nieuwe protocol is gebaseerd op een team van zes vrijwillige politieagenten in plaats van professionele beulen. Deze agenten zullen gebruikmaken van .308 Winchester Daniel Defence DD5-P-geweren. Binnen deze groep zijn drie schutters aangewezen om de dodelijke schoten af te vuren, twee fungeren als reserve en één agent fungeert als leider die verantwoordelijk is voor het laden van de vuurwapens.

Vereisten en training voor vrijwilligers

Er gelden strenge toelatingseisen voor deze vrijwilligers. Kandidaten moeten in het bezit zijn van een certificaat uit Idaho en minimaal drie jaar training hebben gevolgd volgens de Peace Officer Standards. Daarnaast moeten ze een blanco strafblad hebben wat betreft buitensporig geweld en mogen ze geen persoonlijke banden hebben met de ter dood veroordeelde gevangenen of hun slachtoffers.

Om in aanmerking te komen, moeten agenten hun nauwkeurigheid aantonen door herhaaldelijk een hartvormig doelwit te raken. Hun vaardigheden worden op peil gehouden door middel van driemaandelijkse schietoefeningen met scherp en periodieke trainingssessies.

Het executieproces

Op de dag van de executie mogen gevangenen maximaal twee milde kalmeringsmiddelen krijgen. Ze worden vastgezet in een stoel met een hartmonitor, met een doelwit boven hun borst. Gevangenen kunnen er ook voor kiezen om een blinddoek te dragen. De schutters staan achter een afscherming op ongeveer tien yards afstand en schieten door een smalle opening.

Het proces bestaat uit drie gelijktijdige schoten gericht op het hart. Als een hartmonitor aangeeft dat de gevangene nog ademt, wordt een tweede salvo schoten toegestaan voordat de lijkschouwer officieel het overlijden vaststelt.

Reacties van het publiek en de autoriteiten

Dit systeem krijgt kritiek van Robin Maher, de directeur van het Death Penalty Information Center. Maher zegt dat beloften over ‘humane’ of ‘waterdichte’ executiemethoden in het verleden altijd onjuist zijn gebleken.

Gevangenisdirectrice Bree Derrick verdedigt de maatregelen en zegt dat het Department of Correction zich bewust is van de ernst van deze procedures. Ze stelt dat de protocollen bedoeld zijn om het proces ordelijk en veilig te laten verlopen, terwijl de rechten en veiligheid van alle betrokkenen worden beschermd.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief