In het kort

• Afghaanse universiteiten hebben smartphones verboden om afleiding bij studenten te verminderen en de focus op de studie te vergroten.
• Digitale beperkingen belemmeren onderzoek en zorgen voor financiële lasten voor studenten met een laag inkomen.
• Dit beleid past in een breder patroon van technologische controle door de Taliban-regering.

Hogere onderwijsinstellingen in Afghanistan hebben een verbod op smartphones ingevoerd, wat onder studenten een discussie heeft ontketend over de gevolgen voor studieresultaten en concentratie. Dat meldt AFP.

Dit beleid volgt op een soortgelijk besluit dat in juni door opperbevelhebber Hibatullah Akhundzada werd uitgevaardigd, waarbij overheidsmedewerkers het gebruik van deze apparaten werd verboden. In steden als Kabul en Herat werd het verbod bekendgemaakt via mededelingen in de collegezalen en officiële waarschuwingen over juridische sancties voor overtreders.

Reden achter het verbod

Universiteitsbestuurders, zoals Nazir Ahmad Qadari van de Universiteit van Kandahar, zeggen dat de beperking bedoeld is om afleiding te minimaliseren en studenten aan te moedigen zich meer te verdiepen in hun studie en praktijkopdrachten.

Dit sluit aan bij een wereldwijde trend die door UNESCO is opgemerkt: volgens hen beperkt meer dan de helft van alle landen ter wereld het gebruik van mobiele apparaten op basisscholen en middelbare scholen om het welzijn en de concentratie van leerlingen te beschermen, hoewel zulke verboden op universitair niveau minder vaak voorkomen.

Uitdagingen voor digitaal leren

Aan de andere kant zeggen veel studenten dat het verbod hun leermogelijkheden flink belemmert. In Herat en Mazar-i-Sharif vertelden studenten dat ze op hun apparaten vertrouwen voor digitaal onderzoek en om collegedia’s vast te leggen als docenten onduidelijk zijn.

Bovendien merkten sommige studenten in Kabul op dat het wegvallen van e-books en AI-tools hen dwingt om zware papieren studieboeken mee te slepen. Hoewel laptops nog wel zijn toegestaan, maken de hoge kosten van zulke apparaten ze voor het grootste deel van de bevolking tot een onrealistisch alternatief.

Financiële en professionele gevolgen

Naast de academische aspecten zorgt het verbod ook voor financiële en professionele lasten. Sommige studenten moeten een vergoeding betalen om hun telefoons bij de poorten van de campus op te bergen, een kostenpost die onbetaalbaar is voor mensen die in armoede leven.

Daarnaast hebben studenten die als freelancer werken moeite om hun professionele contacten te onderhouden, uit angst voor inkomensverlies als ze niet direct op klanten kunnen reageren. Als reactie hierop hebben sommigen eenvoudige, niet-slimme telefoons gekocht om essentiële communicatie in stand te houden, hoewel ze zich daardoor afgesloten voelen van moderne technologie.

Gemelde academische verbeteringen

Ondanks deze klachten hebben sommige studenten positieve resultaten opgemerkt. In Kandahar melden sommigen een verbeterde dynamiek tussen docenten en studenten, evenals een merkbare toename in concentratie.

Bepaalde studenten hebben zelfs hun cijfers zien stijgen, wat ze toeschrijven aan minder afleiding door sociale media en een hernieuwde toewijding aan het studeren.

Bredere gevolgen van technologische controle

Deze academische beperking past in een breder patroon van technologische controle door het Taliban-bewind, dat eerder al plotselinge landelijke internetstoringen en regionale breedbandbeperkingen heeft doorgevoerd.

Hoewel UNAMA-vertegenwoordiger Fiona Frazer erkende dat het reguleren van technologiegebruik redelijk kan zijn, uitte ze haar bezorgdheid dat dergelijke maatregelen inbreuk kunnen maken op de vrijheid van meningsuiting en het algemene recht op toegang tot informatie.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief