In het kort
- Sonja Barend zorgde voor een revolutie in de Nederlandse televisie als de ‘koningin van de talkshows’ door miljoenen mensen te boeien met haar populaire programma’s.
- Haar nalatenschap reikt verder dan entertainment, want ze durfde taboe-onderwerpen zoals aids aan te snijden en zette daarmee de toon voor een eerlijk en zinvol publiek debat.
Sonja Barend, een icoon van de Nederlandse televisie, is zaterdag op 86-jarige leeftijd overleden. Haar naam stond decennialang synoniem voor de Nederlandse televisie.
Barend begon haar carrière in de jaren 70 en bleef presenteren tot haar pensioen in 2005. Ze presenteerde talloze populaire talkshows, waaronder Sonja’s Goed Nieuws Show en Sonja op Maandag/Dinsdag/…, die miljoenen kijkers trokken en haar de bijnaam Koningin van de Talkshows opleverden. Haar programma’s eindigden vaak met de zin: Voor straks: lekker slapen en morgen gezond weer op.
Ze presenteerde ook ongeveer tien jaar lang samen met Paul Witteman de doordeweekse talkshow Barend en Witteman. Barend stond erom bekend taboe-onderwerpen frontaal aan te pakken. Ze schreef geschiedenis door als eerste een aids-patiënt op televisie te laten verschijnen. Haar bekendheid reikte verder dan Nederland en ook in België was ze een vertrouwd gezicht.
Vertrouwd gezicht voor meerdere generaties
Volgens BNNVara “zette Barend de toon” in de Nederlandse televisie. Haar scherpe verstand, oprechte betrokkenheid en sterke morele kompas gaven vorm aan het publieke debat. In een tijd waarin televisie nog in ontwikkeling was, hielp ze het medium vorm te geven. Haar gesprekken waren belangrijk, haar toon was respectvol maar onverschrokken, en haar rechtvaardigheidsgevoel was onmiskenbaar. Generaties vertrouwden op haar oordeel. Ze gaf een stem aan degenen die vaak niet gehoord werden en hield de machthebbers verantwoordelijk.
Barend is zaterdag vredig thuis overleden, omringd door haar familie. De Nederlandse premier Rob Jetten bracht op het sociale mediaplatform X een eerbetoon aan de televisie-icoon en schreef: “Generaties zijn opgegroeid met haar scherpe vragen en warme gesprekken. Ze gaf mensen een stem en bracht Nederland samen rond de eettafel.”