Met branded content van UNLP

Nele (34) werkte zeven jaar als accountmanager bij een telecombedrijf in Gent. Ze haalde haar targets, kreeg elk jaar een prima evaluatie, en voelde zich toch steeds vaker op zondagavond misselijk bij de gedachte aan maandagochtend. “Ik deed alles goed op papier. Maar ik had het gevoel dat ik elke dag toneel speelde.” In september 2025 begon ze aan een coachingopleiding. Ze is lang niet de enige.

Een trend die niet meer weg te denken is

De cijfers zijn opvallend. Bij de Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling (VDAB) steeg het aantal loopbaanbegeleidingstrajecten in 2025 met 14 procent. Wat daarin opvalt: het gaat niet om mensen die hun baan kwijt zijn. Het zijn professionals met een vaste job die bewust kiezen voor een andere richting. Vooral de leeftijdscategorie 30 tot 45 groeit snel.

In Nederland zien we hetzelfde patroon. Het Centraal Bureau voor de Statistiek rapporteerde dat het aantal inschrijvingen voor post-hbo-opleidingen in coaching en persoonlijke ontwikkeling in vijf jaar tijd verdubbeld is. Niet als avondcursus voor erbij, maar als serieuze carrièrestap.

Waarom net na je 30e?

De timing is geen toeval. Rond je dertigste heb je voldoende werkervaring om te weten wat je niet wilt. De ideaalbeelden uit je studietijd zijn geconfronteerd met de realiteit van targets, vergadercultuur en functioneringsgesprekken. Tegelijk ben je jong genoeg om nog dertig jaar werkzaam te zijn. Dat maakt de rekensom anders dan op je 25e, wanneer je nog denkt dat het vanzelf beter wordt.

Psycholoog Lotte Hendriks van de Universiteit Antwerpen noemt dit de “plateaufase”: je bent competent in je vak maar ervaart geen groei meer. “Mensen zoeken dan niet per se een andere baan. Ze zoeken een andere manier van werken. Iets waarbij ze het gevoel hebben dat ze iets bijdragen.”

Daar speelt ook de financiële kant mee. Met tien jaar werkervaring heb je doorgaans een buffer opgebouwd. Je hoeft niet meteen alles op te geven. Veel dertigers combineren een coachingopleiding met hun bestaande job, in weekenden of in blokken van een paar dagen. Dat maakt de stap minder radicaal dan het klinkt.

Van corporate naar coaching

Thomas (37) uit Leuven herkent dat gevoel. Na tien jaar in de farmaceutische sector koos hij voor een NLP Master Practitioner opleiding bij een erkend opleidingsinstituut in Nederland. “Ik had verwacht dat het vooral theorie zou zijn. Maar vanaf dag één werk je met echte situaties, met echte patronen van jezelf en van anderen.”

Wat hem overtuigde was de erkenning door beroepsverenigingen als de NVNLP en ABNLP, en het feit dat de groepen klein gehouden worden. “In mijn vorige opleidingen zat ik in zalen met honderd man. Hier waren we met twaalf. Dat maakt een wereld van verschil als je met persoonlijke thema’s aan de slag gaat.”

Het is geen hype, het is een verschuiving

De groei van coachingopleidingen past in een bredere verschuiving op de arbeidsmarkt. Werknemers hechten meer waarde aan betekenis dan aan status. Het Deloitte Global Human Capital Trends rapport van 2025 laat zien dat ‘purpose’ voor het eerst hoger scoort dan ‘compensation’ als reden om bij een werkgever te blijven.

Daar komt bij dat bedrijven steeds vaker interne coaches inzetten. Niet als vervanging van HR, maar als aanvulling. Organisaties als Colruyt, Proximus en bol.com hebben interne coachingprogramma’s opgezet die draaien op medewerkers die naast hun reguliere functie ook als coach opereren. De vraag naar mensen met een stevige coachingachtergrond groeit daardoor ook vanuit de werkgeverskant.

Wat levert het concreet op?

De vraag die de meeste twijfelaars bezighoudt: ga ik hier ook echt iets mee doen? De cijfers zijn geruststellend. Uit een enquete van de International Coach Federation (ICF) uit 2024 blijkt dat 86 procent van de mensen die een erkende coachingopleiding afronden, hun coachingvaardigheden binnen twee jaar professioneel inzet. Niet allemaal als fulltime coach. Sommigen gaan aan de slag als teamcoach naast hun bestaande functie. Anderen starten een praktijk voor avond- en weekendcoaching. En een groep gebruikt de vaardigheden puur om beter te functioneren in hun huidige rol.

Wat opvalt: het gemiddelde inkomen van mensen die de overstap naar coaching maken, ligt na drie jaar op hetzelfde niveau als hun vorige salaris. Het beeld van de beroepswissel die financieel pijn doet, klopt steeds minder.

Wat je moet weten voor je begint

Niet elke coachingopleiding is hetzelfde. De markt is groot en niet altijd even transparant. Een paar zaken om op te letten:

Erkenning. Check of de opleiding erkend is door een beroepsvereniging. In Nederland zijn de NVNLP en ABNLP de belangrijkste voor NLP-gebaseerde opleidingen. In België speelt ook de International Coach Federation (ICF) een rol.

Groepsgrootte. Coaching leer je niet uit een boek. Je hebt oefening nodig, feedback, en de ruimte om fouten te maken. Opleidingen met groepen boven de twintig deelnemers maken dat lastig.

Praktijkgerichtheid. Vraag hoeveel uren je daadwerkelijk oefent versus luistert. Bij de beste opleidingen is de verhouding minstens 60-40 in het voordeel van praktijk.

Garanties. Sommige instituten bieden een geld-terug-garantie als je na de eerste dagen niet overtuigd bent. Dat zegt iets over het vertrouwen dat ze in hun eigen programma hebben.

De drempel is lager dan je denkt

Wat veel mensen tegenhoudt, is niet het geld of de tijd. Het is het gevoel dat je moet weten wat je ermee gaat doen voor je begint. Maar juist dat hoeft niet. Nele gebruikt haar coachingvaardigheden inmiddels dagelijks in haar bestaande baan. Thomas is voor zichzelf begonnen en begeleidt nu leidinggevenden in de farmacie. En sommige mensen doen de opleiding puur voor zichzelf, om beter te begrijpen waarom ze doen wat ze doen.

De enige vereiste is dat je bereid bent om eerlijk naar jezelf te kijken. De rest volgt vanzelf. Of niet. Maar dan weet je tenminste waarom.