In het kort
- Het recente conflict heeft Iraanse kinderen zoals Ali diep getraumatiseerd. Hierdoor kampen ze in het dagelijks leven met intense angst en onrust.
- Door het aanhoudende geweld en de onzekerheid zitten kinderen opgesloten in hun huizen, waardoor ze hun normale leven, onderwijs en sociale contacten kwijt zijn.
- De psychologische gevolgen van het conflict reiken veel verder dan Iran. Ze treffen kinderen in de hele regio.
Ali, een 15-jarige jongen, is een voorbeeld van de diepe psychologische impact die het recente conflict op Iraanse kinderen heeft gehad. Alledaagse geluiden roepen nu intense angstreacties bij hem op, een gevolg van de voortdurende spervuur van Amerikaanse en Israëlische luchtaanvallen. Deze ‘hyperarousal’, zoals psychologen het noemen, is een mogelijke voorloper van een posttraumatische stressstoornis (PTSS).
Verwoest gevoel van veiligheid
De oorlog heeft Ali’s gevoel van veiligheid verwoest. Het feit dat zijn vader door het conflict werkloos is, vergroot de angst van het gezin nog meer. Zijn moeder leeft in constante angst, wat Ali’s eigen ongerustheid nog verder versterkt. Hij verlangt naar normaliteit, naar contact met vrienden, het voortzetten van zijn studie en het kunnen voorstellen van een toekomst die vrij is van de meedogenloze greep van angst.
Kinderen gevangen tussen angst en onzekerheid in de regio
Door het conflict zitten Iraanse kinderen opgesloten in hun huizen. Scholen zijn gesloten en straten worden bewaakt door milities. De altijd aanwezige dreiging van luchtaanvallen houdt hen gevangen in een vicieuze cirkel van zorgen en onzekerheid. Zelfs het staakt-het-vuren biedt weinig troost, omdat het spookbeeld van nieuw geweld blijft hangen.
In de hele regio, van Iran tot Israël, Libanon en de Golf, dragen kinderen de zwaarste emotionele last van dit conflict. De BBC heeft via betrouwbare bronnen getuigenissen verzameld van ouders en hulpverleners die worstelen met de golf van oorlogsgerelateerde trauma’s onder jongeren.
Op zoek naar troost en copingstrategieën
In een mensenrechtencentrum in Teheran begeleidt Aysha verontruste ouders en biedt ze copingstrategieën aan om een rustigere omgeving voor hun kinderen te creëren. Ze wijst op het belang van spelen en betrokkenheid om de effecten van angst te verzachten. Het centrum zelf wordt overspoeld met gevallen van slaapstoornissen, nachtmerries, verminderde concentratie en zelfs agressie, allemaal duidelijke tekenen van de diepe psychologische littekens die het conflict heeft achtergelaten.