In het kort

• De angst voor represailles door machtige filmstudio’s zorgt ervoor dat veel Hollywoodacteurs die tegen de fusie tussen Paramount en Warner Bros. zijn, hun mond houden.
• Het gebrek aan ondertekenaars van de open brief tegen de fusie wijst op een structureel probleem van intimidatie binnen de entertainmentindustrie.
• Mediaconsolidatie, aangedreven door fusies zoals deze, bedreigt creatieve diversiteit en beperkt de keuzemogelijkheden voor het publiek wereldwijd.

Veel Hollywoodsterren weigerden een open brief tegen de fusie tussen Paramount en Warner Bros. te ondertekenen uit angst voor represailles, aldus een recent opiniestuk van Mark Ruffalo in The New York Times. Ruffalo stelt, samen met Matt Stoller, dat het belangrijkste aspect van de brief niet was wie hem wel ondertekende, maar wie dat niet deed. Ze zijn van mening dat de wijdverbreide angst onder artiesten een dieper liggend probleem binnen de industrie weerspiegelt. Dat meldt Variety.

Voorbeelden van druk uit de industrie

Hoewel er meer dan 4.000 handtekeningen werden verzameld van prominente figuren als Florence Pugh, Pedro Pascal en veelgeprezen regisseurs als Yorgos Lanthimos en Sofia Coppola, spraken velen hun steun voor de brief uit, maar maakten ze zich tegelijkertijd zorgen over mogelijke gevolgen. Ruffalo noemt twee voorbeelden: Paramount zou advertenties hebben teruggetrokken bij The Ankler nadat de hoofdredacteur was gespot met ‘Block the Merger’-buttons, en CNN zou een item met Ruffalo hebben afgewezen omdat Warner Bros. Discovery hun moederbedrijf is.

Deze angst om je uit te spreken heeft volgens het opiniestuk al gevolgen voor Hollywood. De mogelijke nadelen van de fusie worden al duidelijk nog voordat deze is afgerond. Ondanks het verzet wacht de deal nog op goedkeuring door de toezichthouders in de VS en Europa en kan deze te maken krijgen met juridische procedures van procureurs-generaal van verschillende staten.

Zorgen over monopoly

De open brief wijst op de schadelijke gevolgen van verdere mediaconsolidatie voor de concurrentie, de kansen op werk voor makers, de productiekosten en de keuzevrijheid van het publiek. Er wordt in gesteld dat het terugbrengen van het aantal grote filmstudio’s tot slechts vier de creatieve stemmen en de keuzemogelijkheden voor kijkers wereldwijd aanzienlijk zou beperken.

Ruffalo en Stoller sluiten af met een oproep aan de lezers om niet toe te geven aan angst en stilzwijgen. Ze geloven dat collectieve actie de dominantie van grote bedrijven kan doorbreken en bredere maatschappelijke veranderingen kan inspireren, ook buiten Hollywood.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief