In het kort
- Gezondheidsverschillen tussen leeftijdsgenoten worden groter naarmate mensen ouder worden.
- Uit gegevens blijkt dat de medische behoeften van ouderen enorm uiteenlopen.
- Artsen moeten hun op gemiddelden gebaseerde aanpak vervangen door gepersonaliseerde zorg.
Uit recent onderzoek blijkt dat mensen naarmate ze ouder worden niet meer op elkaar gaan lijken wat hun gezondheid betreft, maar juist steeds verder uit elkaar groeien. Hoewel algemeen wordt aangenomen dat chronische ziekten vaker voorkomen naarmate je ouder wordt, laat een studie in het Journal of Population Ageing zien dat de verschillen in gezondheidslasten tussen leeftijdsgenoten in de loop van de tijd ook groter worden.
Daardoor kunnen twee mensen van dezelfde hoge leeftijd heel verschillende medische profielen hebben.
Analyse van gezondheidscomplexiteit
In het onderzoek werden de elektronische medische dossiers bekeken van meer dan 238.000 volwassenen uit vier zorgnetwerken die wijken met lage inkomens bedienen in New York City en Chicago. Om de complexiteit van de gezondheid te meten, gebruikten de onderzoekers de verbeterde Charlson Comorbidity Index, een systeem dat 39 verschillende chronische aandoeningen weegt op basis van hun ernst.
In tegenstelling tot eerder onderzoek dat zich richtte op gemiddelde verslechteringen van de gezondheid, keek deze studie naar de verdeling van gezondheidsscores binnen specifieke leeftijdsgroepen.
Systemische trends in de verdeling van ziekten
De bevindingen lieten een consistente trend zien: naarmate het gemiddelde ziektelevel met de leeftijd steeg, nam ook de variatie tussen individuen toe. Deze verdeling volgde een negatief binomiaal model, wat betekent dat de gezondheidsuitkomsten niet rond een typisch gemiddelde clusterden, maar juist ongelijk verdeeld waren.
Interessant genoeg weerspiegelde dit patroon wiskundige wetten die in de ecologie worden gebruikt om variabiliteit in populaties te beschrijven, wat suggereert dat de trend een systemisch fenomeen is in plaats van een plaatselijk toeval. De enige uitschieter deed zich voor in één gezondheidszorgsysteem waar de gezondheidslast na de leeftijd van 65 jaar afnam; de auteurs vermoeden dat dit te wijten kan zijn aan het overlijden of de opname in een instelling van de ernstigst zieke patiënten.
Medische aannames ter discussie stellen
Deze resultaten zetten vraagtekens bij de gangbare medische aanname dat mensen van dezelfde leeftijd vergelijkbare zorgbehoeften hebben. Omdat zorgstelsels middelen vaak toewijzen op basis van de ‘gemiddelde’ patiënt voor een bepaalde leeftijdsgroep, negeren ze mogelijk de enorme diversiteit in de complexiteit van patiënten.
De onderzoekers stellen dat het een vergissing is om ouderen te behandelen als één homogene groep met voorspelbare behoeften.
Noodzaak van gepersonaliseerde zorg
Uiteindelijk wijzen de gegevens erop dat medisch ouder worden een heel persoonlijk proces is. Hoewel het algemene risico op ziekte voor iedereen toeneemt, wordt de daadwerkelijke ziektelast niet alleen door de leeftijd bepaald.
Voor beleidsmakers en zorgverleners onderstreept dit de noodzaak om af te stappen van op gemiddelden gebaseerde kaders en over te stappen op een model dat de grote verschillen in gezondheid binnen oudere bevolkingsgroepen erkent.
