In het kort

• Een rakettrap van de SpaceX Falcon 9 is in augustus op het maanoppervlak neergestort.
• Dankzij internationale samenwerking tussen NASA en Zuid-Korea is de inslagplaats gelokaliseerd.
• Uit zeer nauwkeurige beelden bleek dat er een ondiepe krater van 18 meter is ontstaan en dat er geologisch materiaal is blootgelegd.

Recente foto’s van NASA’s Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) hebben de gevolgen van een botsing van een SpaceX-raket op het maanoppervlak vastgelegd. De inslag vond plaats op 5 augustus, toen een bovenste trap van een Falcon 9-raket de maan raakte. Door de schaduwen op foto’s van 11 en 12 augustus te analyseren, hebben onderzoekers berekend dat de ontstane kuil ongeveer 18 meter breed is en minder dan 10 voet diep. De raket in kwestie was oorspronkelijk in januari 2025 gelanceerd om de Blue Ghost 1-lander van Firefly Aerospace te plaatsen, die succesvol zacht op de maan is geland.

Wereldwijde samenwerkingsinspanning

Deze ontdekking was het resultaat van een internationale samenwerking. Het Center for Near Earth Object Studies van NASA heeft eerst de locatie van de inslagplaats in kaart gebracht en die gegevens met Zuid-Korea gedeeld. Vervolgens heeft de Korea Pathfinder Lunar Orbiter (Danuri) op 5 augustus de eerste beelden gemaakt, die de volgende dag openbaar werden gemaakt. Deze coördinaten werden daarna weer doorgegeven aan het LRO-team om hen te helpen bij het lokaliseren van de inslagplaats.

Nauwkeurige baanmanoeuvres

Het bleek lastig om deze beelden te krijgen vanwege de baanmechanica van de LRO en de strenge eisen. Het ruimtevaartuig, dat al sinds 2009 in bedrijf is en elke twee uur een baan om de maan maakt, moest zes dagen wachten tot de plek in het zicht kwam. Om de krater vanaf een hoogte van 60 mijl vast te leggen, had de sonde een exacte kanteling en een tijdvenster van slechts enkele seconden nodig; een afwijking van slechts 10 seconden zou ervoor hebben gezorgd dat de foto 10 mijl uit het midden zou liggen.

Analyse van het maanpuin

De foto’s die hieruit voortkwamen, genomen vanuit verschillende perspectieven, laten opvallende geologische kenmerken zien. Lichte strepen aan de rand van het gat duiden op vers materiaal dat uit de diepe ondergrond is blootgelegd. Daarentegen bestaan de donkerdere strepen die naar buiten uitstralen uit oppervlaktepuin en stof dat door de eeuwen heen is veranderd door kosmische straling, zonnewind en kleine meteorietinslagen, en dat vervolgens tijdens de inslag van net onder het oppervlak omhoog werd geslingerd.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief