In het kort
- Archeologen hebben meer dan drieduizend zilveren munten uit het Vikingtijdperk opgegraven in een veld in Osterdalen, Noorwegen.
- Dankzij de uitzonderlijk goede staat van de munten zien ze er na eeuwen onder de grond nog bijna als nieuw uit.
- Deze vondst is belangrijk omdat er zowel Engelse/Duitse als Noorse munten bij zitten, wat inzicht geeft in de handel en het geldverkeer tijdens het late Vikingtijdperk.
Er is een opmerkelijke vondst gedaan in een veld in Osterdalen, Noorwegen. Twee mannen met metaaldetectoren hebben op 10 april negentien zilveren munten opgegraven. Omdat ze vermoedden dat ze iets belangrijks hadden gevonden, stopten ze met zoeken en namen ze contact op met archeologen uit de provincie Innlandet. Dat meldt Science Norway.
De archeologen sloten zich aan bij de zoektocht en legden nog ongeveer vijftig munten bloot. Naarmate de dagen verstreken, bleef het aantal munten stijgen. Archeologe May-Tove Smiseth, die aanvankelijk uitging van maximaal vijfhonderd munten, was stomverbaasd toen het aantal deze week de drieduizend overschreed. Dit maakt het de grootste Viking-schat die ooit in Noorwegen is gevonden.
Uitzonderlijke staat van bewaring
De uitzonderlijke staat van bewaring van de munten wordt toegeschreven aan het feit dat de grond op de vindplaats vrijwel geen stenen bevatte. “Ze zijn zo goed bewaard gebleven dat ze er bijna nieuw uitzien,” zegt Smiseth. Ze beschrijft de vondst als een once‑in‑a‑lifetime‑ervaring en noemt het een voorrecht om getuige te zijn van zo’n historische onthulling.
De schat dateert van ongeveer 1050 en zou begraven zijn geweest in een leren buidel of een ander organisch materiaal. Omdat deze materialen in de loop van de tijd zijn vergaan, hebben landbouwactiviteiten de munten waarschijnlijk over het veld verspreid. De meeste munten zijn Engels en Duits, geslagen tussen 980 en 1040 tijdens het late Vikingtijdperk.
Opvallend is dat er ook Noorse munten bij zitten die zijn uitgegeven door koning Harald III, die regeerde van 1047 tot 1066. Dat ze erbij zitten, suggereert dat ze vers geslagen waren toen ze werden begraven. Lopend onderzoek probeert nog meer geheimen van deze buitengewone schat te ontrafelen. De plek blijft beschermd en de toegang is beperkt om dit waardevolle culturele erfgoed te beschermen.