In het kort

• De tailleomtrek voorspelt het risico op hart- en vaatziekten nauwkeuriger dan de BMI.
• Visceraal vet rond je inwendige organen speelt een grote rol bij hartziekten en diabetes.
• Artsen zouden bij gezondheidsbeoordelingen meer aandacht moeten besteden aan de vetverdeling dan aan het totale gewicht.

Een uitgebreid onderzoek onder 260.000 deelnemers suggereert dat de Body Mass Index (BMI) misschien geen voldoende indicator is voor cardiovasculaire gezondheid. Onderzoekers, onder andere van Johns Hopkins, ontdekten dat de specifieke verdeling van lichaamsvet vaak een nauwkeurigere voorspeller is van gezondheidsrisico’s dan alleen het totale gewicht. Door de deelnemers gedurende twee decennia te volgen, vergeleek het team BMI-gegevens met fysieke tailleomtrekmetingen. Dat meldt Metro.

Beperkingen van de BMI

Hoewel de BMI je gewicht in verhouding tot je lengte berekent om te bepalen of je een normaal gewicht hebt of zwaarlijvig bent, laat het na om aan te geven waar het vet precies zit. Dit onderscheid is cruciaal, want visceraal vet, dat zich rond je inwendige organen ophoopt, hangt nauw samen met diabetes en hartziekten, terwijl onderhuids vet, dat net onder je huid zit, veel minder gevaarlijk is. Door je tailleomvang te meten, krijg je een nauwkeuriger beeld van dit gevaarlijke buikvet.

Verband tussen buikvet en gezondheidsrisico’s

Uit de bevindingen bleek dat 5 procent van de mensen met een gezonde BMI toch een te grote tailleomtrek had. Dit cijfer steeg tot 18 procent bij het beoordelen van de taille-heupverhouding. Daarentegen viel ongeveer 40 procent van de mensen die als te zwaar werden aangemerkt in de risicogroep, ongeacht de gebruikte meetmethode. Mensen met te veel buikvet hadden een 15 procent tot 50 procent grotere kans op hartfalen, beroertes, hartaanvallen of hartritmestoornissen, en ze hadden een hoger sterftecijfer.

Paradox van ‘gezonde zwaarlijvigen’

Interessant genoeg bracht het onderzoek ook een groep mensen aan het licht die volgens de BMI als zwaarlijvig werden aangemerkt, maar wel een gezonde tailleomtrek (9 procent) of een gunstige taille-heupverhouding (bijna 50 procent) hadden. Deze specifieke subgroep vertoonde geen verhoogd risico op hartcomplicaties in vergelijking met mensen met een lage BMI en weinig buikvet. Sterker nog, hun algehele risico op overlijden was zelfs lager.

Aanbevelingen voor medische beoordeling

Daarom stellen de onderzoekers voor dat medische professionals bij hun beoordeling van het cardiovasculaire risico ook kijken naar de vetverdeling, in plaats van alleen op de BMI te vertrouwen.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief