In het kort
- De opbrengsten van appels en peren in België dalen tot onder het gemiddelde.
- Extreem weer en krimpende teeltgebieden zorgen voor deze daling.
- Systeemgebonden EU-belemmeringen en klimaatstress vormen een bedreiging voor de productie in de hele regio.
Landbouwprognoses wijzen op een daling van de productie van peren en appels in heel België dit seizoen. Uit gegevens van zo’n honderd binnenlandse landbouwbedrijven blijkt dat de appeloogst uitkomt op 166 miljoen kilogram, terwijl de perenproductie naar verwachting 364 miljoen kilogram zal bedragen; beide cijfers liggen onder het gebruikelijke niveau. Dat meldt Belga.
Appelopbrengsten kelderen door omgevingsstress
De appelsector kampt met een flinke terugval: de verwachte volumes dalen met 22 procent ten opzichte van het gemiddelde van de afgelopen vijf jaar. Deze daling is grotendeels te wijten aan een krimpend teeltareaal, dat sinds de periode 2020-2021 met 25 procent is afgenomen. Bovendien hebben extreme hitte, droogte en verwoestende hagel ervoor gezorgd dat er minder topfruit beschikbaar is voor de detailhandel, waardoor een groter deel van de oogst naar de industriële verwerking gaat.
Perenproductie kampt met waterschaarste
Ook de perenproductie zal naar verwachting met 7 procent dalen. Ondanks dat er meer dan 10.600 hectare aan perenboomgaarden is, hebben telers te kampen met waterschaarste als gevolg van hoge temperaturen. Hoewel deze omstandigheden hebben geleid tot kleinere vruchten, wordt verwacht dat de smaak van topkwaliteit zal zijn. Om deze milieudruk het hoofd te bieden, hebben boeren steeds meer geïnvesteerd in moderne irrigatie, hagelbestendige infrastructuur en de introductie van diverse nieuwe rassen.
Bredere Europese crisis
Deze neerwaartse trend strekt zich uit over de hele Europese Unie, waar de appelproductie wordt geschat op 9,5 miljoen ton (een daling van 11 procent) en die van peren op 1,9 miljoen ton (een daling van 7 procent). Naast de directe gevolgen van klimaatverandering kampt de sector met verschillende structurele uitdagingen. Denk aan schommelende wereldmarkten, strengere regels voor het gebruik van bestrijdingsmiddelen, een tekort aan landarbeiders en een toenemende last van bureaucratische rompslomp en regelgeving, allemaal in combinatie met onvoldoende institutionele steun van de EU.
