In het kort

• De AELTC wil het terrein verdrievoudigen om de kwalificatierondes ter plaatse te kunnen houden.
• Omwonenden verzetten zich tegen de uitbreiding om de natuurlijke schoonheid van Wimbledon Park te behouden.
• Juridische geschillen over 19e-eeuwse grondrechten vertragen momenteel de planning van het project.

Er is een juridisch conflict gaande over de toekomst van het tennistoernooi van Wimbledon, met als kernpunt een voorstel van de All England Lawn Tennis Club (AELTC) om het historische terrein flink uit te breiden. De organisatie wil het terrein verdrievoudigen om de kwalificatierondes op het terrein zelf te kunnen houden. Dat meldt AFP.

Op dit moment vinden die wedstrijden plaats in een gehuurde locatie in Roehampton, een paar mijl verderop. Deborah Jevans, de voorzitter van de AELTC, heeft gezegd dat deze stap nodig is en wijst erop dat andere grote Grand Slams, zoals de Australian Open, de US Open en Roland Garros, hun kwalificaties allemaal op hun eigen locatie houden.

Visie voor Wimbledon Park

Het middelpunt van dit geschil is Wimbledon Park, een 18de-eeuws landschap met een meer en veel groen. De AELTC is van plan een deel van dit gebied, dat vroeger door een golfclub werd gebruikt, om te vormen tot een complex met 38 extra banen en een stadion met plaats voor 8.000 toeschouwers.

Dit streven naar modernisering sluit aan bij een bredere trend onder Grand Slam-toernooien om tijdens de kwalificatieweken meer toeschouwers aan te trekken via creatieve nieuwe formats, zoals de gemengd dubbelwedstrijden van de US Open of de ‘One Point Slam’ in Australië.

Weerstand van de gemeenschap

De uitbreiding stuit echter op hevig verzet van lokale bewoners, die zich hebben verenigd in de groep ‘Save Wimbledon Park’ (SWP). Langdurige bewoners, waaronder gepensioneerde professionals, beweren dat de ontwikkeling de voorstedelijke charme en natuurlijke schoonheid van het gebied zou vernietigen.

Critici van het plan vergelijken hun strijd met een ‘David tegen Goliath’-gevecht en stellen dat het bouwen van een enorm stadion in een dorpachtige omgeving een onverstandige beslissing is die de landschappelijke aantrekkingskracht van het toernooi zelf ondermijnt.

Parallellen met Roland Garros

Dit conflict doet denken aan de juridische strijd die de Franse tennisfederatie moest voeren tijdens de uitbreiding van Roland Garros.

In dat geval voerde de federatie vijf jaar lang rechtszaken over de impact van een nieuw stadion op historische kassen en de lokale biodiversiteit, voordat ze er uiteindelijk in slaagde hun terrein in Parijs met 50 procent uit te breiden.

Juridische strijd om grondrechten

In de Londense zaak stelt de SWP dat 19e-eeuwse wetten het gebruik van het terrein beperken tot openbaar recreatieterrein. Het juridische team van de AELTC betwist dit en beweert dat zo’n trust niet bestaat of dat deze ongeldig werd toen de club in 1993 het eigendomsrecht kocht. Hoewel het Hooggerechtshof eerder in het voordeel van de AELTC heeft geoordeeld en bezwaren tegen de bouwvergunning van de Greater London Authority heeft afgewezen, is de SWP van plan om herziening aan te vragen bij het Hof van Beroep, met een zitting gepland voor oktober.

Ondanks de wrijving blijft Jevans volhouden dat het project voordelen voor de gemeenschap zal opleveren, zoals de aanleg van een nieuw park van 27 acre, speelplaatsen voor kinderen, een promenade en veelzijdige sportfaciliteiten. Toch geeft ze toe dat de opleveringsdatum onzeker blijft vanwege de lopende juridische beroepsprocedures.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief