In het kort

• Het geopolitieke conflict in de Straat van Hormuz heeft duizenden Indiase zeelieden getraumatiseerd.
• Civiele schepen werden onbedoeld het doelwit tijdens de vijandelijkheden tussen Iran en de Verenigde Staten.
• Veel zeelieden weigeren nu terug te keren, ondanks financiële druk.

Hoewel ze na maandenlange gevangenschap eindelijk uit de Straat van Hormuz zijn ontsnapt, zijn veel Indiase zeelieden getraumatiseerd door het regionale conflict en zien ze erg op tegen het vooruitzicht om terug te keren. India is een belangrijke leverancier van arbeidskrachten voor de wereldwijde koopvaardijvloot, met in 2025 meer dan 320.000 zeelieden in dienst over de hele wereld. Dat meldt AFP.

Hoewel de Indiase regering meer dan 3.600 zeelieden hielp om het gebied te ontvluchten, vertrokken er nog duizenden op eigen houtje toen commerciële schepen het doelwit werden in de vijandelijkheden tussen Iran en de Verenigde Staten.

Psychologische tol van de oorlog

Het gevaar werd heel tastbaar voor bemanningsleden zoals Sitaram Tandel uit Gujarat. Nadat een collega op een zusterschip was omgekomen, werd Tandels eigen bulkschip in de vroege ochtenduren geraakt.

Hoewel hij het zonder lichamelijk letsel overleefde, was de psychologische tol enorm. Tandel beschrijft de gebeurtenis als een angstaanjagend keerpunt in zijn leven, waardoor hij nu gevangen zit tussen een verlammende angst voor de Golf en de financiële noodzaak om zijn gezin te onderhouden.

Geopolitieke spanningen en burgerslachtoffers

De onrust in de regio bereikte een hoogtepunt na de Amerikaanse en Israëlische aanvallen op Iran in februari, die leidden tot een blokkade van de Straat van Hormuz. Door deze geopolitieke spanningen werden burgerschepen onbedoelde doelwitten; zo werd in juni een schip onder de vlag van Palau bij Oman geraakt, waarbij drie Indiase bemanningsleden omkwamen.

De ernst van deze aanvallen was voor premier Narendra Modi aanleiding om tijdens gesprekken met de Amerikaanse president Donald Trump op te komen voor de veiligheid van burgerzeelieden.

Navigeren door de gevarenzone

Voor degenen die op de schepen bleven, vergde het bevaren van de zeestraat enorme moed of wanhoop. Ratheesan Kuttiyan, een zeeman uit Kerala, merkte op dat eerdere bemanningen hadden geweigerd door het gebied te varen vanwege de hevigheid van de gevechten.

Pas nadat de vijandelijkheden waren afgenomen en de bemanningen verklaringen hadden ondertekend waarin ze de risico’s erkenden, kon zijn schip onder dekking van de duisternis door de gevarenzone sluipen. Kuttiyan houdt vol dat hij alleen naar de regio terugkeert als de risico’s aanzienlijk zijn verminderd.

Reeks van bijna-ongelukken

Andere zeelieden beleefden de oorlog als een reeks van bijna-ongelukken. Haridas Puthiyakodi moest zich terugtrekken naar Abu Dhabi nadat hij had gezien hoe een schip voor hem onder vuur kwam te liggen. Ondertussen zat de ervaren zeeman Tanel Hirenkumar Praveenbhai, die al twintig jaar op de Golf vaart, drie maanden lang vast in Dubai.

Tijdens de blokkade zag hij een helikopter neerstorten op slechts enkele meters van zijn olietanker en zag hij raketten gevaarlijk dicht langs zijn schip vliegen. Nadat hij na het staakt-het-vuren eindelijk van boord mocht, heeft Praveenbhai gezworen nooit meer terug te keren. Hij concludeerde dat geen enkel salaris zo’n risico voor zijn leven rechtvaardigt.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief