In het kort

• Grote witte haaien komen waarschijnlijk naar Britse wateren op zoek naar koelere temperaturen en prooien.
• Door klimaatverandering trekken tropische soorten zoals hamerhaaien naar andere mariene leefgebieden.
• Deze migratie wijst op een bredere ecologische crisis die de gezondheid van de wereldzeeën bedreigt.

Deskundigen waarschuwen dat grote witte haaien waarschijnlijk al vaker in Britse wateren opduiken. Deze toproofdieren worden tijdens de zomermaanden steeds meer naar noordelijke gebieden getrokken, op zoek naar koelere temperaturen en een overvloed aan prooidieren, zoals grijze zeehonden. Omdat de temperatuur in de Britse zeeën meestal tussen de 8 °C en 20 °C ligt, bieden ze een ideale omgeving voor deze haaien.

Moeilijkheid om ze te spotten

Tom Hird, een woordvoerder van de Shark Trust, zegt dat het feit dat ze niet vaak worden gezien, nog niet betekent dat ze er niet zijn. Hij legt uit dat, omdat het VK een relatief klein land is, deze supermobiele beesten het gebied snel kunnen doorkruisen. Doordat ze constant in beweging zijn, zijn ze moeilijk te spotten voor vissers of duikers. Hird vergelijkt deze korte bezoekjes met een reiziger die even stopt bij een tankstation voordat hij zijn reis vervolgt.

Veranderende migraties en klimaatverandering

Bovendien wordt verwacht dat ook hamerhaaien naar deze wateren kunnen migreren. Deze verschuiving wordt aangedreven door de wereldwijde klimaatverandering, die de temperatuur van de oceanen verandert en zeedieren dwingt om te verhuizen. Terwijl inheemse haaiensoorten uit het VK verder naar het noorden trekken op zoek naar koud water, kunnen tropische soorten zoals hamerhaaien hun plek innemen. Hird merkt op dat het ondiepe continentaal plat rond Groot-Brittannië heel geschikt zou zijn voor hamerhaaien, die dankzij hun gespecialiseerde zintuigen kunnen navigeren met behulp van elektromagnetische velden.

Ecologische waarschuwingssignalen

Ondanks het intimiderende karakter van deze roofdieren benadrukt Hird dat de dreiging voor mensen overdreven wordt, waarbij hij opmerkt dat dodelijke ongevallen met haaien wereldwijd uiterst zeldzaam zijn. In plaats daarvan ziet hij deze migratie als een alarmerend signaal van ecologische nood. Hij beschrijft het proces als een „bus“ waarin soorten steeds verder naar het noorden worden gedreven; uiteindelijk kunnen degenen die achteraan staan nergens meer heen. Hij waarschuwt dat de echte crisis niet de komst van nieuwe soorten is, maar het mogelijke verdwijnen van haaien, aangezien een gezonde oceaan essentieel is voor het voortbestaan van de mens.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief