In het kort

• Interactieve digitale betrokkenheid wijst meer op dwangmatig gedrag dan passieve consumptie.
• De frequentie van orgasmes is geen betrouwbare diagnostische indicator voor seksuele stoornissen.
• Sensatiezoekgedrag en emotionele stress wegen zwaarder dan lichamelijk genot bij het vaststellen van verslaving.

Een recent onderzoek, gepubliceerd in Archives of Sexual Behavior, onderzoekt of de frequentie van orgasmes kan aangeven wanneer digitale seksuele gewoontes dwangmatig worden. Het onderzoek richtte zich op 120 Spaanstalige volwassenen – voornamelijk mannen – die al hulp zochten voor problemen met impulsbeheersing. De deelnemers werden ingedeeld in twee groepen: degenen met een klinisch gediagnosticeerd dwangmatig seksueel gedrag en een subklinische groep die risicovolle gewoontes vertoonde, maar niet volledig aan de diagnostische criteria voldeed.

Consumptiepatronen analyseren

De analyse ging verder dan basisgebruiksstatistieken en keek naar de duur van seksuele activiteiten, het aantal orgasmes per week, het ervaren niveau van controle en de daaruit voortvloeiende emotionele stress. Uit de gegevens bleek dat degenen in de klinische groep weliswaar meer orgasmes beleefden tijdens online activiteiten, maar dat deze trend niet bij iedereen gold. Met name de frequentie van orgasmes in verband met het kijken naar porno of online flirten vertoonde geen statistisch significant verschil tussen de twee groepen.

Rol van interactieve betrokkenheid

De meest opvallende verschillen kwamen naar voren tijdens interactieve digitale ervaringen. Deelnemers in de klinische categorie meldden aanzienlijk meer orgasmes als gevolg van webcamsessies en seksuele sms’jes dan degenen in de subklinische categorie. Dit suggereert dat interactieve online betrokkenheid, in plaats van passieve consumptie, nauwer verband houdt met dwangmatige patronen.

Grenzen van de orgasmefrequentie

De onderzoekers benadrukken echter dat een hoog aantal orgasmes geen definitieve aanwijzing is voor een stoornis. Eerdere pogingen om dagelijkse orgasmes als pathologisch te bestempelen, zijn grotendeels verworpen, aangezien veel gezonde mensen zo’n frequentie hebben. In dit onderzoek kon het aantal orgasmes op zich – of die nu online of offline werden bereikt – niet nauwkeurig voorspellen of iemand tot de klinische groep behoorde.

Sensatiezoekgedrag versus libido

In plaats daarvan wijst het onderzoek op ‘seksuele sensatiezoekgedrag’ – een drang naar intense of nieuwe ervaringen – als een sterkere indicator voor dwangmatig gedrag. Het blijft onduidelijk of deze mensen van nature al een hoger libido hadden voordat ze problematische gewoontes ontwikkelden, of dat de gewoontes zelf hun gedrag hebben veranderd. De bevindingen laten zien dat iemand met een hoge seksuele drang volkomen gezond kan zijn, terwijl iemand met weinig zin in seks toch last kan hebben van controleverlies en flinke stress.

Verplaatsing van offline intimiteit

Een andere belangrijke bevinding betrof de verplaatsing van offline intimiteit. De subklinische groep besteedde aanzienlijk meer tijd aan seks met een partner en aan masturberen zonder digitale hulpmiddelen dan de klinische groep. Interessant genoeg was het aantal orgasmes dat tijdens deze traditionele activiteiten werd bereikt voor beide groepen vergelijkbaar. Dit suggereert dat het kernprobleem niet de hoeveelheid plezier is, maar de context en de locatie van de seksuele activiteit.

Paradox van genot en schaamte

Het onderzoek wijst er ook op dat genot en pijn tegelijkertijd kunnen bestaan. Deelnemers uit de klinische groep meldden veel ongemak en schaamte bij juist die interactieve activiteiten die hen meer orgasmes opleverden. Dit laat zien dat bepaald gedrag op dat moment fysiek bevredigend kan zijn, terwijl het op de lange termijn psychologisch schadelijk of onbeheersbaar blijft.

Diagnostische hulpmiddelen herdefiniëren

Uiteindelijk concludeert het onderzoek dat clinici moeten vermijden om de frequentie van orgasmes als primair diagnostisch hulpmiddel te gebruiken. In plaats daarvan moet de focus liggen op het bredere plaatje: de totale tijd die aan deze activiteiten wordt besteed, de mate van emotionele stress, de impact op het dagelijks functioneren, en of digitale interacties betekenisvolle verbindingen in de echte wereld vervangen.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief