In het kort
- Walter Michiels, bekend van zijn rol als Pico Coppens in F.C. De Kampioenen, is op 62-jarige leeftijd overleden. De acteur koos voor euthanasie nadat bij hem een ongeneeslijke hersentumor was vastgesteld.
- Zijn relatie met Ann Tuts begon op de set en werd ook in het echte leven een koppel, maar hield uiteindelijk geen stand. Na zijn vertrek uit F.C. De Kampioenen verwaterde ook het contact met zijn voormalige collega’s.
- Na zijn vertrek uit F.C. De Kampioenen en een moeilijke periode mentaal, vond Walter Michiels opnieuw rust door voor zijn overlijden het contact met zijn zoon te herstellen.
Walter Michiels, bekend als Pico Coppens in F.C. De Kampioenen, is op 62-jarige leeftijd overleden. Nadat bij hem eerder deze maand een ongeneeslijke hersentumor werd vastgesteld, koos hij voor euthanasie. Donderdag overleed hij in het AZ Turnhout.
Wat er misliep na de reeks
De rol van Pico, gespeeld door Walter Michiels, en Ann Tuts als Doortje in F.C. De Kampioenen, wist vier seizoenen lang het publiek te boeien. Hun sterke chemie op het scherm groeide uit tot een relatie in het echte leven, maar de bekendheid woog uiteindelijk zwaar op Michiels.
Hij verliet de reeks na een heftig incident tijdens repetities, waarbij hij weigerde verder mee te doen. Daarna raakte hij vervreemd van zijn collega’s, onder wie Marijn Devalck. Pogingen van Johny Voners om het contact te herstellen, mislukten, en hun wegen kruisten nadien niet meer.
Weg uit de schijnwerpers
Na zijn vertrek uit de serie en het einde van zijn relatie met Tuts ging het leven van Michiels steeds moeilijker verder. De media richtten zich niet langer op zijn acteercarrière, maar op zijn teruggetrokken bestaan in de bossen van Kessel-Lo, zijn problemen met de politie en verschillende gedwongen opnames in het ziekenhuis. In zijn latere jaren worstelde hij vooral met zijn geestelijke gezondheid en kreeg hij niet altijd de juiste ondersteuning binnen de psychiatrische zorg. Dat leidde uiteindelijk ook tot langere verblijven in gevangenissen in Leuven en Merksplas.
Zijn leven wordt vaak gezien als een opeenstapeling van gemiste kansen en hulp die er wel was, maar die hij niet kon of wilde aannemen. Toch kwam er in zijn laatste periode ook iets van rust. Toch kwam er in zijn laatste periode ook iets van rust. Volgens zijn familie, kreeg hij opnieuw contact met zijn zoon, die hij nooit had opgevoed, dat meldt De Standaard. Dat moment gaf hem een gevoel van afronding en vrede in de aanloop naar zijn overlijden.