In het kort
- Ebe begon als kind in muziek en theater en maakte indruk met The Voice Kids en solo-optredens.
- Hij schreef nummers voor bekende artiesten en werkt nu aan zijn eigen bedrijf MAJOMIE om de volgende generatie te inspireren.
- Zijn carrière combineert muziek, theater en televisie, waarbij hij uitdagingen zelf aanpakt en authenticiteit vooropstelt.
Ebe is een jonge artiest die al op zeer jonge leeftijd zijn stempel heeft gedrukt op muziek, theater en televisie. Van een solo-optreden in het Flageygebouw als kind, tot deelname aan The Voice Kids en het schrijven van nummers voor bekende artiesten zoals Christoff en Thomas Berge, zijn carrière is allesbehalve standaard. In dit interview vertelt hij over zijn eerste stappen in de media, de uitdagingen die hij tegenkwam en zijn plannen voor de toekomst, waarin hij met zijn eigen bedrijf MAJOMIE de volgende generatie wil inspireren.
Wanneer wist je dat je een carrière in de media wilde beginnen?
Het was sowieso altijd mijn droom om muzikant te worden. Mijn nonkel zit in een kleinkunstband, genaamd Hermitage. Ik was daar enorm gefascineerd door. Ik vertelde mijn moeder dat ik muzikant wilde worden. Ze zei toen: “Ja, dat is goed, je mag van mij naar de muziekschool gaan.” Dat heb ik toen gedaan. Dat was mijn eerste echte aanraking met entertainment en muziek. Later heb ik in het middelbaar de opleiding singer-songwriting/jazz-popzang gevolgd. Toen ik afstudeerde, vroegen ze wat ik erna wilde doen. Ik wilde graag verder studeren aan een hogeschool of universiteit. Veel vrienden van mij zaten in de mediawereld, dus vroeg ik wat zij hadden gestudeerd. De meeste antwoordden Media & Entertainment Business. Ik besloot dat ik dat ook ging volgen. Nu zit ik in mijn laatste jaar.
Wat was je allereerste ervaring in muziek, theater of televisie die echt indruk op je maakte?
Mijn eerste grote ervaring was toen ik een jaar of tien was. Ik zat bij een groot kinderkoor, Kinderen Goedgekeurd. Met die groep mocht ik solo zingen in het Flageygebouw in Brussel, voor een paar duizend mensen. Het lied dat ik toen bracht was het Zuid-Afrikaanse volkslied. Dat is iets wat me echt is bijgebleven. Daarnaast was er mijn deelname aan The Voice Kids. Toen ik dertien was, haalde ik de halve finale met Team K3. Dat was ook heel tof. Het was één van de eerste keren dat ik echt een beetje het verhaal achter de schermen van een grote tv-show mee kreeg. Dus ik denk dat zowel dat optreden in het Flageygebouw als mijn deelname aan The Voice Kids de muzikale ervaringen zijn die mij het meest zijn bijgebleven.
Bekijk hier Ebe zijn Blind Audition in The Voice Kids
Hoe heeft je deelname aan The Voice Kids je carrière veranderd?
Voor The Voice Kids zong ik gewoon omdat ik dat graag deed, en speelde ik ook al mee in musicals. Na mijn deelname kreeg ik een management dat mij had gecontacteerd en zei: “Ik wil jou leren kennen en je begeleiden op jouw muzikale pad.” Later ben ik overgestapt naar een ander management dat ik leerde kennen tijdens een schrijverskamp in Nederland, waar ik nummers schreef voor Christoff.
Je hebt zeven singles uitgebracht, waaronder Billy. Wat maakt dit nummer volgens jou zo succesvol?
Billy is autobiografisch. Ik werd in de lagere school gepest omdat ik stotterde en geen typische “stoere” jongen was. Daardoor was ik een makkelijk mikpunt voor zowel fysieke als verbale pesterijen. Een schrijversploeg pitchte een nummer dat aansloot op het “Ruimtevaarder”-verhaal van The Voice Kids, en het paste ook bij mijn verhaal.
De promotieweek voor de single was geweldig. We waren te gast bij Ketnet voor Stip It, bij Radio 2 voor De Madammen en bij Herbert op MENT TV. De videoclip namen we op in een school in Limburg, met kinderen die nog nooit hadden geacteerd. Het was een koude dag in februari, maar een heel leuke opname. Voor mij blijft Billy bijzonder; als ik optreed, is het altijd het nummer dat ik breng omdat het zo’n impact op mijn leven heeft gehad.
Wat heb je geleerd van het schrijven voor anderen?
Ik was gaan schrijven in Nederland, bij de makers van Leef, die allemaal grote Nederlandse hits hadden. Ik was een van de weinigen onder de 45, en ik drink geen koffie, dus ik viel echt uit het stereotype schrijversplaatje. Het was een enorme uitdaging om daar als 18-jarige Belg tussen te staan, naast mensen die schreven voor artiesten als André Hazes en Jeroen van der Boom. Het mooie was dat ik zo veel van die mensen daar heb geleerd. Ik zag hoe leuk het kan zijn om een hele dag te schrijven voor een artiest en later royalties te ontvangen.
Hoe combineer je muziek, theater en televisie in je carrière? Voel je dat één richting je favoriet is?
Ik zie media in het algemeen als mijn focus. Ik word student-zelfstandige en start mijn eigen eenmanszaak, MAJOMIE. Onder dit merk wil ik alles doen wat media en entertainment te bieden heeft: kinderboekenreeksen uitbrengen, eigen programma’s maken, theatervoorstellingen spelen, audioverhalen en (Nederlandstalige) muziek releasen… ik wil er uiteindelijk mijn fulltime werk van maken.
Van welke optreden of project ben je tot nu toe het meest trots, en waarom?
Vorig jaar trad ik samen met mijn broer op tijdens de pianobar van Fabric Magic (de makers van #LikeMe), waar ik eerder opleiding had gevolgd en hij nog steeds. Mijn broer wilde heel graag Billy zingen, en ik vond het bijzonder om te zien dat hij hetzelfde muzikale pad als mij wil volgen en samen wou optreden. Dat moment met mijn broer op het podium maakte me super trots.
Wat was de grootste uitdaging in je carrière tot nu toe?
De grootste uitdaging is dat de muzikale sector heel competitief is. Je moet altijd de beste en meest innovatieve zijn, zelfs in een nichegebied als Nederlandse kleinkunst-pop. Omdat ik niet bij een label zit, kan ik niet rekenen op promotie- of marketingsteun. Ik doe alles zelf: van het schrijven en producen van de nummers, tot het maken van de coverhoes en het schrijven van de persberichten. Dat betekent dat ik vijf keer zoveel werk moet doen om misschien hetzelfde succes te behalen als anderen die een heel team achter zich hebben. Dat is frustrerend, maar het zorgt er ook voor dat alles wat ik doe authentiek is.
Hoe ga je om met zenuwen of druk bij grote optredens of tv-opnames?
Ik heb eigenlijk geen zenuwen meer bij optredens. Ik heb geleerd me er niet door te laten opjagen. Stress werkt averechts; mensen merken het op en gaan zich daarop focussen in plaats van op de muziek. Daarom blijf ik rustig, zelfs als er belangrijke mensen in de zaal zitten. Op het einde van de dag zijn het ook gewoon mensen.
Als je terugkijkt, is er iets dat je anders zou hebben aangepakt in je carrière?
Ik denk dat ik na The Voice Kids misschien meer momentum had kunnen pakken door me in te schrijven voor andere programma’s. Voor het publiek blijf je relevant tot ongeveer twee jaar na je laatste uitzending. Hoe meer mensen je zien, hoe meer ze je leren kennen en waarderen. Het had dus misschien geholpen om in die periode meer kansen te grijpen. Maar als jongeling zijn er niet altijd veel kansen om op televisie te komen, wat nochtans een belangrijk medium is om relevant te blijven.
Wat zijn je belangrijkste doelen voor de toekomst?
Zoals ik al zei ga ik mijn eigen eenmanszaak MAJOMIE oprichten, en hoop ik daar later fulltime van te kunnen leven. Ik wil later een soortgelijke impact hebben als Studio 100. Het is mijn doel dat de volgende generatie opgroeit met mijn figuren, programma’s, musicals en theatervoorstellingen, …