In het kort

• Internationale Grapdag viert lachen als een essentieel emotioneel hulpmiddel voor menselijke veerkracht.
• Monty Python’s Joke Warfare hekelt de absurditeit van het inzetten van humor als wapen tijdens conflicten.
• Terry Gilliam waarschuwt dat de angst om iemand te beledigen de essentiële menselijke behoefte aan humor in de kiem smoort.

Internationale Grapdag herinnert je er elk jaar aan om lachen te omarmen en zorgt voor een broodnodige emotionele opkikker in een wereld die vaak wordt gedomineerd door somber nieuws. Deelnemers vieren deze dag door grappige verhalen te delen met collega’s en vrienden of door te genieten van komische optredens. Dat meldt Euronews.

Voor wie geïnteresseerd is in de geschiedenis van humor: volgens het Guinness World Records is de oudst bekende grap een Sumerisch spreekwoord uit 1900 v.Chr. over de winderigheid van een vrouw, wat bewijst dat grove humor al millennia lang populair is.

Dodelijke humor van Monty Python

Een hoogtepunt van komische absurditeit vind je in het werk van Monty Python, vooral in een sketch uit 1969 van Monty Python’s Flying Circus met de titel Joke Warfare. De sketch, gepresenteerd als een nepdocumentaire, toont een grap die zo dodelijk is dat iedereen die ermee in aanraking komt bezwijkt aan oncontroleerbare lachbuien.

De chaos begint wanneer de bedenker, Ernest Scribbler, sterft bij het lezen van zijn eigen werk, gevolgd door zijn moeder die de grap aanziet voor een afscheidsbrief.

Humor als wapen in de Tweede Wereldoorlog

Het verhaal ontwikkelt zich wanneer het Britse leger de grap tijdens de Tweede Wereldoorlog als wapen inzet. Om slachtoffers tijdens de vertaling te voorkomen, zorgt het leger ervoor dat elke vertaler slechts één woord vertaalt. Ondanks deze voorzorgsmaatregelen blijkt de “dodelijke grap” verwoestend effectief. Als reactie daarop proberen de nazi’s terug te slaan met hun eigen humor, waaronder een woordgrap over de geur van een hond die aan Adolf Hitler wordt toegeschreven en een grap over gezouten pinda’s, maar geen van beide weet de Britse dreiging te neutraliseren.

Verbod op komische oorlogsvoering

De absurditeit eindigt in 1950 met een verbod op grappenoorlogvoering in het Verdrag van Genève, waardoor het definitieve exemplaar wordt begraven onder een monument gewijd aan de ‘onbekende grap’. Het geniale van de sketch zit hem in het feit dat het publiek de clou nooit te horen krijgt. Er wordt wel een Duitse versie uitgesproken, maar die bestaat uit onzinnig gebrabbel dat zich onttrekt aan vertaling en logica.

Kwetsbaarheid van het moderne lachen

Terugkijkend op de staat van de moderne komedie merkte voormalig Python Terry Gilliam ooit op dat de samenleving langzaam haar vermogen om te lachen aan het verliezen is. Hij stelt dat de angst om anderen te beledigen humor heeft verstikt, ondanks zijn overtuiging dat gevoel voor humor belangrijker is dan welk fysiek zintuig dan ook.

Gilliam suggereert dat de inherente tegenstrijdigheden en tekortkomingen van de menselijke natuur ons juist grappig maken, en dat het omarmen van deze absurditeit essentieel is om het leven boeiend te houden.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief