In het kort

• De mantel van LHS 3844b voert warmte over van de verschroeide kant naar de bevroren kant.
• Stilstaande warmtepluimen zorgen waarschijnlijk voor gematigde ‘schemerzones’ waar leven mogelijk is.
• Deze interne circulatie suggereert dat getijdengebonden planeten nog steeds kansrijke kandidaten zijn voor buitenaards leven.

Onderzoekers hebben een mogelijke manier ontdekt waarop leven zou kunnen bestaan op een verre exoplaneet die gekenmerkt wordt door permanente dag en nacht. De rotsachtige wereld LHS 3844b, die zo’n 48,5 lichtjaar van ons vandaan ligt, draait in een baan om een koele rode dwergster. Door de nabijheid van de ster is de planeet getijdegebonden, wat betekent dat hij met dezelfde snelheid ronddraait als waarmee hij in een baan om de ster draait.

Deze synchronisatie zorgt voor een schril contrast: de ene helft zit gevangen in eeuwig zonlicht met verzengende temperaturen tot wel 2.000 kelvin, terwijl de andere helft vastzit in een bevroren, pikdonkere leegte dicht bij het absolute nulpunt.

Aandacht verleggen naar de mantel

Ondanks deze vijandige extremen suggereert een gezamenlijk onderzoek van de Universiteit van Hokkaido, het Japanse Agentschap voor Mariene en Aardwetenschappen en -technologie en de Universiteit van Pennsylvania dat de planeet misschien niet helemaal onbewoonbaar is.

In plaats van de atmosfeer te onderzoeken, richtten de wetenschappers zich op de mantel – de ondergrondse laag van heet gesteente. Ze wilden begrijpen hoe warmte wordt verdeeld van de verschroeide kant naar de bevroren kant.

Warmteoverdracht op de planeet simuleren

Om deze omstandigheden te simuleren, gebruikte het team een tank met dikke glycerine, gemengd met temperatuurgevoelige kristallen die van kleur veranderen als ze warm worden. Door het ene uiteinde van de tank te verwarmen en het andere te koelen, bootsten ze de omgeving van de exoplaneet na. Het experiment toonde een consistent circulatiepatroon aan: heet materiaal stijgt op aan de zonovergoten kant, stroomt door de bovenste mantel, koelt af aan de donkere kant en zakt vervolgens weer naar beneden. Dit zorgt voor een stabiel warmteoverdrachtssysteem, in tegenstelling tot de wisselende tektonische bewegingen die je op aarde ziet.

Potentieel voor schemerzones

De simulatie bracht ook de aanwezigheid van mantelpluimen aan het licht – kolommen van opstijgende warmte. Terwijl de pluimen op aarde migreren en vulkanische ketens zoals die van Hawaï vormen, blijven de pluimen op LHS 3844b stationair vanwege de vaste oriëntatie van de planeet ten opzichte van zijn ster. Deze aanhoudende warmtestroom zou ‘schemerzones’ kunnen creëren langs de grens van de twee halfronden, waar de temperaturen mild genoeg zijn om mogelijk biologisch leven te ondersteunen.

Gevolgen voor de zoektocht naar leven

Bovendien stelt de studie dat deze unieke interne beweging invloed zou kunnen hebben op de vloeibare kern van de planeet, wat mogelijk bijdraagt aan het ontstaan van een magnetisch veld. Deze inzichten suggereren dat astronomen getijdegebonden planeten niet meteen als levenloos moeten afschrijven. Naarmate er meer rotsachtige exoplaneten worden ontdekt, biedt dit onderzoek een waardevol kader om te bepalen welke verre werelden de meest veelbelovende kandidaten zijn in de zoektocht naar buitenaards leven.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief