In het kort

• Sporters met ADHD krijgen vaker een hersenschudding en herstellen langzamer.
• Overlappende symptomen maken het moeilijk om hersenletsel nauwkeurig te diagnosticeren.
• Artsen moeten standaardprotocollen vervangen door individuele herstelplannen.

Een recent literatuuroverzicht, gepubliceerd in Clinical and Translational Neuroscience, suggereert dat sporters met een aandachtstekort- en hyperactiviteitsstoornis (ADHD) kwetsbaarder zijn voor hoofdletsel en een moeizamer herstelproces doormaken.

Het onderzoek, uitgevoerd door experts van de Universiteit van Mississippi en de Universiteit van Zuid-Mississippi, is bedoeld om medisch personeel en coaches een uitgebreid inzicht te geven in hoe ADHD het risico op, de beoordeling van en de revalidatie na hersenschuddingen beïnvloedt.

Verhoogd risico en langere hersteltijd

Uit gegevens blijkt dat tussen de 4,2 procent en 8,1 procent van de jeugdsporter ADHD heeft. Deze groep loopt mogelijk 1,6 tot 2,5 keer meer kans op een hersenschudding, een trend die mogelijk verband houdt met een hogere mate van impulsiviteit en risicovol gedrag.

Bovendien melden deze jongeren vaak heftigere of langdurigere symptomen en doen ze er doorgaans vier tot zes dagen langer over om te herstellen dan hun leeftijdsgenoten.

Uitdagingen bij de diagnose

Het stellen van de diagnose van deze letsels wordt bemoeilijkt door het feit dat ADHD en hersenschuddingen verschillende symptomen gemeen hebben, zoals slaapstoornissen, emotionele instabiliteit, uitputting en concentratieproblemen.

Omdat deze symptomen elkaar overlappen, is het voor artsen vaak moeilijk om te bepalen of een symptoom een basiskenmerk van ADHD is of het gevolg van hersenletsel.

Beperkingen van standaardtests

Het onderzoek wijst ook op tekortkomingen in standaard diagnostische hulpmiddelen. Neurocognitieve basistests kunnen onnauwkeurige resultaten opleveren bij mensen met ADHD, omdat het onvermogen om de aandacht erbij te houden de gegevens kan vertekenen.

Deze inconsistentie kan leiden tot een verkeerde diagnose, waarbij de ernst van het letsel wordt overschat of onderschat, wat vervolgens de kwaliteit van de zorg belemmert.

Noodzaak van zorg op maat

Gezien deze bevindingen stellen de onderzoekers dat de traditionele ‘one-size-fits-all’-aanpak bij de behandeling van hersenschudding ontoereikend is. Net zoals de moderne topsport is overgestapt op individuele voeding en psychologische training, zouden protocollen voor hersenschudding op het individu moeten worden afgestemd.

Door ADHD als een belangrijke variabele te erkennen, kunnen sporttrainers en artsen zorgen voor nauwkeurigere diagnoses en veiligere beslissingen nemen over wanneer een sporter echt klaar is om weer aan wedstrijden mee te doen.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief