In het kort

• Teamauto’s die achteraan rijden verminderen de luchtweerstand en zorgen ervoor dat wielrenners sneller gaan.
• Hoekigere auto’s geven een sterkere duw dan gestroomlijnde modellen.
• Strengere regels voor de afstand en beperkingen op de grootte van de auto’s zorgen voor een eerlijke wedstrijd.

Uit recent onderzoek onder leiding van de Heriot-Watt University en Ansys blijkt dat het specifieke model van een teamauto een aanzienlijke invloed kan hebben op de prestaties van een wielrenner tijdens de Tour de France.

Het onderzoek wijst uit dat de auto die achter een renner rijdt een luchtstroom creëert die de luchtweerstand vermindert, wat in een individuele tijdrit een voordeel van meer dan acht seconden kan opleveren. Aangezien professionele races vaak worden beslist door fracties van een seconde, zou zo’n voordeel wel eens de eindwinnaar van de wedstrijd kunnen bepalen.

Mechanica van de aerodynamische duw

Professor Bert Blocken legt uit dat wielrenners van nature te maken hebben met weerstand door hoge druk aan de voorkant en een vacuümachtige zuigkracht achter hen. Een volgauto verstoort deze zuigkracht door een grote hoeveelheid lucht naar voren te duwen.

Dit effect is het sterkst als de auto dichtbij is; op een afstand van bijvoorbeeld één meter kan de luchtweerstand met bijna 14 procent afnemen. Hoewel het voordeel afneemt naarmate de auto verder weg rijdt, blijft het zelfs op 30 meter nog een factor van betekenis.

Voertuigvorm

In het onderzoek werden windtunnelgegevens en computationele vloeistofdynamica gebruikt om acht verschillende voertuigen te analyseren, variërend van een compacte Smart Fortwo tot logge bestelwagens en een Ineos Grenadier Station Wagon. Uit de bevindingen blijkt dat het “weerstandsoppervlak“ (CdA), een combinatie van de grootte en vorm van een voertuig, bepalend is voor de mate van ondersteuning die wordt geboden.

Hoekigere, minder gestroomlijnde voertuigen zorgen voor een sterkere duw. Op een standaardparcours zou een fietser die achter een Grenadier Station Wagon rijdt bijvoorbeeld 5,5 seconden winnen, vergeleken met slechts 2,3 seconden wanneer hij wordt gevolgd door een standaard stationwagen.

Huidige maatregelen van regelgevende instanties

Dit onderzoek heeft al invloed gehad op de Union Cycliste Internationale (UCI), die eerder de minimale volgafstand heeft vergroot van 10 naar 25 meter. Daarnaast heeft de UCI teams ontmoedigd om autodaken vol te laden met reservefietsen, omdat eerdere studies aantoonden dat dit de aerodynamische duwkracht nog verder versterkt.

Om deze oneerlijke voordelen weg te nemen, stelt professor Blocken twee belangrijke regelwijzigingen voor: het vaststellen van een maximale CdA-limiet voor teamvoertuigen om het gebruik van te grote auto’s te voorkomen, en het strikt handhaven van een volgafstand van 40 tot 50 meter.

Experts uit de sector en prestatiedirecteuren van teams zijn het erover eens dat, omdat luchtstromen onzichtbaar zijn, deze numerieke simulaties essentieel zijn om te kwantificeren hoe de geometrie van voertuigen een onevenwichtig competitielandschap creëert.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief