In het kort

• Workaholics schaden de bedrijfscultuur door de behoeften van hun collega’s te negeren.
• Overmatige gedrevenheid gaat vaak ten koste van essentiële teamsamenwerking, ten gunste van puur productievermogen.
• De samenwerking lijdt eronder als medewerkers individuele taken belangrijker vinden dan elkaar helpen.

Hoewel toegewijde medewerkers over het algemeen worden gewaardeerd om wat ze presteren, kunnen mensen met een dwangmatige drang om te werken juist het sociale weefsel van een bedrijf ondermijnen. Een onderzoek van Guido Alessandri en collega’s, getiteld “The Costs of Working Too Hard”, onderzoekt het verschil tussen een productieve medewerker en een workaholic. De onderzoekers definiëren werkverslaving als een innerlijke drang die mensen dwingt om buitensporig veel energie in hun werk te steken, waarbij ze vaak kwantiteit boven kwaliteit stellen en het risico lopen op een burn-out.

Uitholling van organisatorisch burgerschap

Het onderzoek keek specifiek naar hoe deze obsessie prosociaal organisatorisch burgerschapsgedrag (P-OCB) beïnvloedt. Deze term verwijst naar de vrijwillige, onbetaalde acties die medewerkers ondernemen om hun collega’s te steunen, zoals iemand helpen die terugkomt van verlof of oprechte interesse tonen in het welzijn van een collega. Dit soort gedrag is essentieel voor een organisatie, omdat het de verdeling van middelen, de stabiliteit en de algehele efficiëntie verbetert. Uit het onderzoek – waarbij 85 politieagenten een kwartaal lang werden gevolgd – bleek echter dat workaholics minder geneigd zijn om dit soort ondersteunende acties te ondernemen. Dit komt doordat ze zo gefocust zijn op het zoeken naar en voldoen aan veeleisende functie-eisen, dat ze de behoeften van hun teamgenoten verwaarlozen.

De prestatieparadox

Dit suggereert dat de gangbare aanname dat een intense werkethiek altijd leidt tot hoge prestaties, onjuist is. Hoewel een workaholic misschien een grote hoeveelheid werk verzet, kan hun gebrek aan ‘contextuele prestaties’ een tekort aan teamsynergie veroorzaken.

De impact van workaholisme varieert afhankelijk van de specifieke rol; zo kunnen deze mensen bijvoorbeeld goed gedijen in complexe, autonome functies waar ze zelfstandig kunnen werken. Omgekeerd zijn rollen die samenwerking en afstemming vereisen, slecht geschikt voor hen.

Een duurzaam evenwicht vinden

Omdat workaholics uiteindelijk volledig in beslag worden genomen door de ‘heroïsche’ strijd om hun eigen werklast te beheersen, zien ze vaak de voordelen van teamwork over het hoofd, zoals emotionele steun en een gevoel van saamhorigheid. Voor deze werknemers kan het herkennen van de innerlijke drijfveren achter hun gedrag helpen om hun professionele ambities in balans te brengen met de noodzaak om betekenisvolle relaties op de werkvloer op te bouwen.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief