In het kort
- Olympisch kampioen Philipp Raimund gaf voorrang aan veiligheid boven competitie door te weigeren te springen onder gevaarlijke omstandigheden.
- Onvoorspelbare windvlagen zorgden voor onregelmatige bewegingen in de lucht, waardoor Raimund de sprongen als onveilig zag.
- Raimunds coach begreep de beslissing van zijn atleet toe en erkende de moed die nodig was om zich terug te trekken uit een wedstrijd.
De wereld van het schansspringen was getuige van een verrassend moment tijdens het WK-evenement in Holmenkollen, Noorwegen. De Duitse kersverse Olympisch kampioen Philipp Raimund weigerde te springen, omdat hij de omstandigheden te gevaarlijk vond. Dat vertelde hij tegen ARD.
Veiligheidsproblemen
Sterke windvlagen teisterden de springers, waardoor ze onregelmatig in de lucht slingerden en ternauwernood een val konden voorkomen. Raimund zag de wankele sprongen van zijn collega’s en besloot zijn veiligheid niet op het spel te zetten toen hij aan de beurt was. Zijn beslissing werd vastgelegd op camera toen hij verklaarde: “Ik ga niet springen. Ik doe niet mee aan deze onzin.”
Szok!
— Eurosport Polska (@Eurosport_PL) March 15, 2026
Philipp Raimund nie zamierza skakać w zwariowanych warunkach w Oslo.
Tym samym wpuszcza do konkursu Kamila Stocha. Skoki narciarskie stają dziś na głowie 🙃#skijumpingfamily #Oslo pic.twitter.com/M3oaKTtts2
Raimund vertelde aan ARD dat hij de competitie al lange tijd op televisie volgde boven op de schans en dat het evenement steeds wilder en onvoorspelbaarder werd. Toen de sterke Noorse wind bijna een val veroorzaakte bij landgenoot Felix Hoffmann, nam hij volgens eigen zeggen snel een beslissing: hij pakte zijn ski’s, stapte in de lift en ging naar beneden. Hij zei dat hij voor het plezier springt en niet uit noodzaak om zijn gezondheid te beschermen, en voegde eraan toe dat hij zich afvroeg waarom hij per se moest deelnemen.
Steun van de coach
Raimunds coach, Stefan Horngacher, stond volledig achter de beslissing van zijn atleet. Hij vertelde dat het Raimunds beslissing was en hij het prima vond. “Het is voor een atleet veel moeilijker om naar beneden te lopen dan om naar beneden te springen. Respect daarvoor.”