In het kort
- Romantische relaties, en niet kinderen, zijn de belangrijkste reden voor de gerapporteerde toename in geluksgevoel.
- Statistische gegevens laten verwaarloosbare verschillen zien in levensvreugde tussen ouders en mensen zonder kinderen.
- Af en toe een uitbarsting van vreugde motiveert ouders om de ontberingen van het ouderschap te doorstaan.
Er wordt vaak aangenomen dat het ouderschap leidt tot een gelukkiger leven. Dit idee wordt ondersteund door verschillende onderzoeken waarin een grote meerderheid van de ouders zegt dat hun kinderen hun leven zin geven en sterke positieve emoties oproepen. Dat meldt Psychology Today.
Vanuit evolutionair perspectief is dit logisch; de drang om âreproductieve fitheidâ te waarborgen door genen door te geven aan nakomelingen zou worden versterkt als dit proces zou leiden tot meer persoonlijke tevredenheid en plezier.
Invloed van een relatie
Een recent internationaal onderzoek suggereert echter dat dit vermeende verband tussen ouderschap en geluk misleidend kan zijn. Onder leiding van psychologen Menelaos Apostelou en Mads Larsen wijst het onderzoek op een cruciale verstorende factor: een romantische relatie.
Aangezien mensen met kinderen vaker een relatie hebben, en mensen in vaste relaties over het algemeen een hoger welzijnsniveau rapporteren dan alleenstaanden, zou ouderschap wel eens slechts een vervangende indicator kunnen zijn voor de stabiliteit en vreugde die een partner biedt.
Analyse van wereldwijde gegevens
Om dit te testen, hebben onderzoekers gegevens onderzocht van meer dan 5.500 mensen uit 12 verschillende landen, waaronder OekraĂŻne, China en het Verenigd Koninkrijk.
Door de invloed van de relatiestatus statistisch te isoleren, ontdekte het team dat er vrijwel geen verschil was in geluk of algemene tevredenheid met het leven tussen mensen met en zonder kinderen. Hoewel ouders aangaven dat hun leven iets meer zin had, was het verschil minimaal.
Incidentele vreugde en evolutie
Deze resultaten zetten vraagtekens bij de evolutietheorie dat mensen biologisch geprogrammeerd zijn om een blijvende toename in geluk te voelen als ze kinderen krijgen. De onderzoekers stellen dat de vreugde van het ouderschap misschien eerder af en toe voorkomt dan constant aanwezig is.
Zo koesteren ouders bijvoorbeeld de mijlpaal van de eerste woordjes van hun kind, maar deze pieken van euforie zijn tijdelijk. Deze emotionele schommelingen zijn misschien wel een evolutionaire aanpassing, die ouders motiveert om de uitputtende en veeleisende taken van het opvoeden te doorstaan, in afwachting van het volgende bevredigende moment.
Realistische verwachtingen
Uiteindelijk waarschuwt het onderzoek dat het ouderschap weliswaar specifieke vreugden biedt, maar geen garantie is voor een blijvende verbetering van het algehele emotionele welzijn.
Wie hoopt dat kinderen zorgen voor een constante, langdurige toename in geluk, zal wellicht merken dat zulke verwachtingen onrealistisch zijn.
