In het kort

• Doordat artsen haar klachten steeds afdeden, werd de diagnose borstkanker bij Kelly Gunn een decennium lang uitgesteld.
• Dankzij ingrijpende operaties en hormoonremmende behandelingen is ze nu op weg naar herstel.
• Fionix Haus helpt vrouwen om artsen in twijfel te trekken en op hun eigen lichaam te vertrouwen.

Kelly Gunn, een 46-jarige vrouw, kwam erachter dat ze al tien jaar tegen borstkanker vocht, nadat meerdere medische professionals haar zorgen hadden afgedaan als hormonaal of onschadelijk. De beproeving begon in 2016 toen een knobbeltje in haar linkerborst werd toegeschreven aan dicht borstweefsel. Dat meldt Unilad.

Hoewel er tijdens een mammografie in 2020 een gezwel in haar rechterborst werd vastgesteld, bleek uit een daaropvolgende biopsie dat het goedaardig was. Zelfs nog in april 2024 werd een gezwel bij een echo als waarschijnlijk onschadelijk beschreven, waardoor Gunn dacht dat ze gezond was.

Een plotselinge wending

Het keerpunt kwam toen Gunn off-grid in Belize woonde, waar ze hevig moest overgeven na het drinken van slechts één biertje. Door deze onverwachte reactie besloot ze terug te gaan naar Virginia Beach voor uitgebreid beeldonderzoek, waaronder een MRI. Uit deze onderzoeken bleek dat ze borstkanker in stadium 1 had. Na een dubbele borstamputatie vonden chirurgen zes of zeven tumoren in haar rechterborst. Haar arts merkte op dat, gezien de grootte van deze gezwellen, de kwaadaardige tumor waarschijnlijk al tien jaar aanwezig was, wat betekende dat eerdere biopsieën en beeldvormend onderzoek de ziekte niet hadden opgemerkt.

Slopende weg naar herstel

Om de kanker te bestrijden, die werd aangewakkerd door progesteron en oestrogeen, onderging Gunn een reeks agressieve behandelingen. Omdat haar tumoren erop wezen dat chemotherapie niet zou werken, gebruikte ze aanvankelijk Zoladex om haar eierstokken te onderdrukken.

Vanwege de ernstige bijwerkingen van dit medicijn onderging ze uiteindelijk in september 2025 een operatie om haar eileiders en eierstokken te verwijderen, waardoor ze medisch in de menopauze kwam. Ze gebruikt ook tamoxifen om oestrogeen te remmen. Gunn beschrijft de nasleep als slopend, met extreme uitputting en fysieke pijn in haar gewrichten, wat nog verergerd wordt doordat ze geen hormoonvervangende therapie kan gebruiken om verlichting te krijgen.

Pleidooi voor waakzaamheid bij patiënten

Hoewel de kanker haar lymfeklieren niet had bereikt, blijft Gunn waakzaam en bezorgd over de kans dat de ziekte terugkomt. Ze ziet overleven niet als een race die voorbij is, maar als een levenslange strijd met de angst voor ‘slapende cellen’ die in haar lichaam achterblijven.

Als reactie op haar trauma heeft ze Fionix Haus opgericht, een ondersteuningsnetwerk voor vrouwen die herstellen van kanker. Via dit initiatief pleit ze ervoor dat vrouwen medische afwijzingen in twijfel trekken en volharden in het zoeken naar antwoorden als ze het gevoel hebben dat er iets mis is met hun gezondheid, ongeacht of ze te horen krijgen dat hun symptomen louter emotioneel of hormonaal zijn.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief