In het kort
- Op 27 oktober zijn er in Israël nationale verkiezingen die de politieke toekomst van Benjamin Netanyahu zullen bepalen.
- Voormalig legerleider Gadi Eisenkot lijkt de belangrijkste uitdager van de premier te worden.
- Een leiderschapswisseling zal het agressieve beleid van Israël tegenover de Palestijnen waarschijnlijk niet veranderen.
Op 27 oktober zijn er in Israël nationale verkiezingen. Dit is de eerste keer dat kiezers premier Benjamin Netanyahu en zijn regering ter verantwoording kunnen roepen na de door Hamas geleide aanvallen van 7 oktober 2023.
De Knesset wordt aanstaande vrijdag ontbonden. In de resterende dagen probeert de huidige regering, die wordt omschreven als de meest rechtse in de geschiedenis van het land, nog snel een aantal omstreden wetsvoorstellen door te voeren om haar positie voor de verkiezingen te versterken.
Toenemende spanningen
Te midden van dit politieke klimaat wordt verwacht dat het geweld door extremisten, gericht op het vergroten van de Israëlische dominantie op de Westelijke Jordaanoever, zal aanhouden. Militante kolonisten en hun politieke bondgenoten blijven hun invloed binnen het kabinet aanwenden.
Voor de 76-jarige Netanyahu staat zowel zijn politieke carrière als zijn juridische status op het spel, aangezien hij nog steeds verwikkeld is in een corruptieproces, ondanks oproepen tot gratie van Donald Trump.
Mislukkingen op veiligheidsgebied
Ondanks zijn reputatie als veerkrachtige politicus wijzen recente peilingen erop dat kiezers hem misschien uit zijn ambt zullen zetten. Netanyahu’s ambtstermijn is ontsierd door de rampzalige veiligheidsfout waardoor Hamas bijna 1.200 mensen kon doden.
Daarna volgden jaren van regionale instabiliteit, waaronder een conflict met Iran dat veel Israëli’s als een nederlaag zien, en een militaire campagne in Gaza die door juristen, academici en diverse internationale mensenrechtenorganisaties als genocide is bestempeld.
Campagnestrategie
Netanyahu staat op het punt om de eerste Israëlische leider in decennia te worden die een volledige ambtstermijn afmaakt, aangezien het versnipperde coalitiesysteem van het land doorgaans tot vervroegde verkiezingen leidt.
Om zijn voorsprong te behouden, heeft hij zijn campagne gericht op nationale veiligheid, waarbij hij beweert dat hij de enige leider is die de veiligheid van het land kan garanderen. Analiste Dahlia Scheindlin heeft deze aanpak omschreven als ofwel een uiterst complexe strategie, ofwel een daad van wanhoop.
Wetgevingsprioriteiten
Omdat Israël een evenredig kiesstelsel zonder regionale kiesdistricten hanteert, fungeert de verkiezing als een landelijk debat. Om ervoor te zorgen dat wetsvoorstellen uiteindelijk worden aangenomen, hebben coalitieleden de opdracht gekregen in Jeruzalem te blijven.
Tot deze prioritaire wetten behoren maatregelen om de bevoegdheden van de procureur-generaal in te perken en een voorstel om Torah-studie als kernwaarde te erkennen, waardoor ultraorthodoxe groepen in feite vrijstelling van de dienstplicht krijgen.
De opkomst van Gadi Eisenkot
Gadi Eisenkot, de voormalige chef van het Israëlische leger, is naar voren gekomen als de belangrijkste uitdager. Zijn Yashar-partij heeft onlangs Netanyahu’s Likud ingehaald in de peilingen en zou mogelijk 24 zetels kunnen behalen, tegenover de 23 van de premier.
Eisenkot, wiens familie slachtoffers heeft geleden in Gaza, straalt professionele bekwaamheid en persoonlijke opoffering uit. Dit staat in schril contrast met Netanyahu, wiens zonen niet hebben gediend in de huidige oorlog en die door zijn eigen team wordt bespot vanwege het accent van zijn tegenstander.
Internationaal isolement
Hoewel Netanyahu al lang steunt op zijn Amerikaanse opvoeding en diplomatieke vaardigheden, heeft zijn recente beleid ervoor gezorgd dat Israël steeds meer geïsoleerd raakt.
Deze diplomatieke achteruitgang werd benadrukt door Rahm Emanuel, die onlangs suggereerde dat Israël een wereldwijde paria aan het worden is.
