In het kort

• LiDAR-technologie heeft een enorme, voorheen verborgen precolumbiaanse samenleving in het zuidwesten van het Amazonegebied aan het licht gebracht.
• Deze oude bevolking bouwde duizenden monumentale bouwwerken verspreid over een uitgestrekt, georganiseerd gebied.
• De duurzame landbouwpraktijken van deze beschaving hebben het moderne Amazonewoud gevormd.

Nieuw archeologisch bewijs wijst erop dat het zuidwesten van het Amazonegebied de thuisbasis was van een enorme precolumbiaanse samenleving die bekendstaat als de Aquiri-beschaving. Met behulp van LiDAR (laserscanning vanuit de lucht) heeft een internationale onderzoeksgroep meer dan 4.300 kilometer terrein in kaart gebracht in de Braziliaanse staten Amazonas en Acre.

Deze technologie, die door het dichte bladerdak van de jungle heen kan kijken, bracht honderden voorheen verborgen aardwerken aan het licht, wat erop wijst dat de regio veel dichter bevolkt was dan historici eerder dachten.

Monumentale architectuur ontdekt

De omvang van deze vondsten is duizelingwekkend: onderzoekers schatten dat er in het gebied tussen de 20.000 en 30.000 monumentale bouwwerken kunnen staan. Deze complexen bestaan uit veelhoekige, cirkelvormige, rechthoekige en vierkante omheiningen die met elkaar verbonden zijn via een uitgebreid wegennet.

Sommige van deze elementen zijn diepe greppels en torenhoge wallen, waarvan sommige wel 13 meter breed zijn. De precisie van LiDAR is veel beter gebleken dan die van satellietbeelden; in één specifiek gebied heeft de lasertechnologie 156 bouwwerken geïdentificeerd, terwijl satellieten er maar 30 hadden gedetecteerd.

Omvang en sociale organisatie

Deze ontdekking suggereert dat de Aquiri-beschaving zich uitstrekte over zo’n 184.000 vierkante kilometer, een gebied dat drie keer zo groot is als eerdere theorieën suggereerden. Tussen 100 en 300 n.Chr. zou de bevolking tussen de 1,25 en 3 miljoen mensen hebben bedragen, waarbij sommige schattingen mogelijk oplopen tot 3,8 miljoen.

Deskundigen denken dat deze geometrische locaties dienden als sociale, politieke en ceremoniële knooppunten voor verspreide gemeenschappen, in plaats van als permanente woonsteden – een sociale organisatie die vergelijkbaar is met die van de Inca’s. Zulke ambitieuze bouwwerken duiden op een hoog niveau van techniek, georganiseerde arbeid en culturele stabiliteit op de lange termijn; sommige locaties bleven zelfs 1.500 jaar lang in gebruik.

Duurzaam milieubeheer

Bovendien wijst het onderzoek erop dat deze oude volkeren zich bezighielden met duurzaam milieubeheer in plaats van ontbossing.

Ze verbouwden een breed scala aan gewassen – waaronder pinda’s, maïs, chilipepers en cassave – en beheerden opzettelijk palm- en paranotenbomen. Dit suggereert dat de huidige biodiversiteit en bodemsamenstelling van het Amazonegebied niet louter natuurlijke verschijnselen zijn, maar het resultaat van millennia van menselijk beheer.

Nieuw tijdperk van archeologische ontdekkingen

Het succes van dit project onderstreept de revolutionaire impact van LiDAR op de archeologie, waarmee al verloren steden in Midden-Amerika en stedelijke centra in Bolivia en Ecuador zijn ontdekt. Omdat een groot deel van het Amazonegebied nog niet is gescand, verwachten wetenschappers dat er nog duizenden andere locaties verborgen liggen.

Deze verschuiving in inzicht vraagt om een herwaardering van de precolumbiaanse bevolkingscijfers en hun invloed op wereldwijde klimaatmodellen en tropische ecologie, wat benadrukt dat de erfenis van deze oude beschavingen het regenwoud vandaag de dag nog steeds vormgeeft.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief