In het kort
- Narges Mohammadi, de Iraanse Nobelprijswinnaar voor de Vrede, is uit het ziekenhuis ontslagen. Ze herstelt nu thuis na ernstige gezondheidsproblemen die het gevolg zijn van haar gevangenschap.
- Haar familie vreest dat een terugkeer naar de gevangenis fataal zou kunnen zijn voor Mohammadi.
- Ondanks fysiek misbruik en meerdere gevangenisstraffen bleef Mohammadi een uitgesproken mensenrechtenactivist in Iran.
Narges Mohammadi, de Iraanse Nobelprijswinnaar voor de Vrede, is uit het ziekenhuis ontslagen en herstelt nu thuis. De mensenrechtenactiviste kreeg bijna drie weken lang behandeling voor ernstige gezondheidsproblemen die tijdens haar gevangenschap zijn ontstaan. Dat meldt NOS
Vrijlating op borgtocht zonder bekend bedrag
Mohammadi’s familie wijt haar verslechterende gezondheid aan maandenlange verwaarlozing tijdens haar gevangenschap. In maart kreeg ze een hartaanval, maar verzoeken om een consult bij een cardioloog werden geweigerd. Ze kwam vrij op borgtocht, al is het bedrag niet bekendgemaakt. Haar dochter Kiana stelt dat Mohammadi ook buiten de gevangenis toegang moet blijven hebben tot medische zorg. Ze vreest dat een terugkeer naar de gevangenis fataal zou kunnen zijn en roept op om haar vrijheid te waarborgen.
Mishandeling tijdens aanhouding
Mohammadi’s recente arrestatie volgde op haar kritiek op het Iraanse regime. Volgens haar familie werd ze tijdens de aanhouding zwaar mishandeld, waardoor haar al kwetsbare gezondheid verder achteruitging. De arrestatie betekende opnieuw een terugkeer naar de gevangenis. Mohammadi zat eerder al meer dan dertien jaar vast op beschuldiging van “propaganda tegen de Iraanse regering”. Hoewel ze medisch verlof had gekregen, bleef ze actief in haar verzet via publieke acties en media-optredens. Een latere veroordeling voegde daar nog eens zeven jaar gevangenisstraf aan toe.
Haar onafgebroken inzet voor mensenrechten, met name vrouwenrechten en haar verzet tegen de doodstraf, leverde haar in 2023 de Nobelprijs voor de Vrede op. Door haar gevangenschap kon ze de prijs niet zelf in ontvangst nemen; haar kinderen deden dat in haar plaats. Dat jaar uitte haar familie al zorgen over haar gezondheid in de gevangenis en wees op de gebrekkige medische zorg die ze kreeg.
