Nieuw onderzoek onthult hoe koffieverbindingen een belangrijke cellulaire route kunnen beïnvloeden en zo een verrassende aanwijzing over veroudering blootleggen.

Stoffen in koffie kunnen verouderende cellen helpen beschermen door een receptor te activeren die een rol speelt in de manier waarop cellen reageren op stress en beschadiging, volgens een nieuwe studie.

Onderzoekers ontdekten dat verschillende stoffen die van nature aanwezig zijn in koffie kunnen interageren met een eiwit dat NR4A1 heet, een receptor die betrokken is bij de regulering van cellulaire reacties die gelinkt zijn aan ontsteking, stress en letsel. De ontdekking biedt een mogelijke verklaring voor hoe koffiecomponenten processen kunnen beïnvloeden die verband houden met veroudering en leeftijdsgebonden aandoeningen.

Studie toont niet aan dat het drinken van koffie ziekten voorkomt of rechtstreeks de veroudering vertraagt bij mensen

In plaats daarvan identificeert ze een moleculaire route die kan helpen uitleggen hoe stoffen in koffie cellen beïnvloeden.

NR4A1 is een type nucleaire receptor, wat betekent dat die helpt de activiteit van genen binnenin cellen te regelen. De onderzoekers gingen na of stoffen die in koffie worden aangetroffen deze receptor konden activeren en de manier waarop cellen reageren konden veranderen.

Ze stelden vast dat verschillende koffieverbindingen zich aan NR4A1 konden binden en de activiteit ervan konden beïnvloeden. De sterkste effecten kwamen van plantaardige verbindingen in koffie, waaronder cafeïnezuur en andere polyhydroxy- en polyfenolverbindingen, eerder dan van cafeïne.

In laboratoriummodellen zorgden deze stoffen voor veranderingen die geassocieerd worden met minder celschade en een tragere groei van kankercellen. Wanneer onderzoekers NR4A1 uit de cellen verwijderden, waren de effecten van de koffieverbindingen niet langer zichtbaar, wat erop wijst dat de receptor een belangrijk onderdeel van het proces is.

Bevindingen suggereren dat de effecten van koffie op cellen mogelijk voortkomen uit stoffen die inwerken via NR4A1, eerder dan uit de cafeïne zelf

Dit kan helpen verklaren waarom zowel gewone als cafeïnevrije koffie eerder al in verband werden gebracht met gelijkaardige gezondheidsassociaties.

Professor dr. Stephen Safe, distinguished professor en Sid Kyle Endowed Chair in Veterinary Toxicology bij de afdeling Veterinary Physiology and Pharmacology van VMBS, zei aan Newsweek dat er verder onderzoek nodig zal zijn om van de laboratoriumbevindingen naar mogelijke gezondheids­toepassingen te gaan.

“Er zijn verschillende hordes, waarvan de grootste het verkrijgen van financiering is om het onderzoek te ondersteunen en het aangaan van partnerships met commerciële partijen om toepassingen verder te ontwikkelen en uit te breiden naar gezondheidsgerelateerde problemen.”

Safe zei dat zijn team al ongeveer 15 jaar NR4A1 en stoffen die met de receptor interageren bestudeert, en dat hun onderzoek zich in de eerste plaats richt op kanker en samenwerkingen rond weefselschade, met als doel NR4A1-gerichte verbindingen te ontwikkelen voor mogelijke klinische toepassingen.

Onderzoekers raakten geïnteresseerd in een mogelijk verband tussen koffieverbindingen en NR4A1 nadat ze de rol van de receptor bij veroudering en leeftijdsgebonden aandoeningen hadden onderzocht

“Zoals hierboven aangegeven werken we al vele jaren (> 15 jaar) op NR4A1 en op verbindingen die aan NR4A1 binden, en nadat we een overzichtsartikel over deze receptor hadden geschreven, leek het erop dat hij betrokken was bij veroudering en leeftijdsgebonden ziekten. Omdat koffie ook beschermend werkt tegen leeftijdsgebonden aandoeningen, hebben we de hypothese geformuleerd dat koffie en zijn componenten misschien via NR4A1 werken,” aldus Safe. 

De interesse van het team werd ook ondersteund door eerdere bevindingen met andere plantaardige verbindingen. Safe zei dat flavonoïden, gezondheidsbeschermende stoffen die in fruit en groenten voorkomen, eveneens interageren met NR4A1.

“Een andere reden waarom we dachten dat koffiebestanddelen via NR4A1 zouden kunnen werken, is dat we onlangs hebben aangetoond en gepubliceerd dat flavonoïden – de gezondheidsbeschermende stoffen in fruit en groenten – ook aan NR4A1 binden en dat ze in modellen van kanker en endometriose de groei ervan remmen,” zei hij.

Volgens de onderzoekers onderstrepen de bevindingen NR4A1 als een mogelijk doelwit voor toekomstig onderzoek. Hoewel de resultaten een mogelijk mechanisme blootleggen waarlangs koffieverbindingen cellen beïnvloeden, is er meer onderzoek nodig om te bepalen hoe deze effecten zich vertalen naar de menselijke gezondheid.

© Newsweek