In het kort

• Menselijke activiteiten vormen een grotere bedreiging voor bedreigde diersoorten dan roofdieren zoals katachtigen.
• Door de mens veroorzaakte gevaren, zoals netten en afval, zijn de belangrijkste redenen voor reddingsacties.
• Om de biodiversiteit te redden, moet het natuurbeschermingsbeleid prioriteit geven aan bedreigingen die door mensen worden veroorzaakt.

Recente bevindingen van de Universiteit van Queensland wijzen erop dat menselijke activiteiten, en niet de jacht door roofdieren, de grootste bedreiging vormen voor kwetsbare dieren.

Door meer dan tien jaar aan gegevens uit het NSW Wildlife Rehabilitation Data Dashboard te analyseren, hebben onderzoekers 52.475 incidenten in kaart gebracht waarbij 158 kwetsbare, bedreigde of ernstig bedreigde diersoorten betrokken waren.

Door de mens veroorzaakte gevaren en hun impact

Volgens ecologe dr. Kate Dutton-Regester werd het merendeel van deze reddingsacties veroorzaakt door door de mens veroorzaakte gevaren. Met name verstrikking in draad, zeeafval of tuinnetten was verantwoordelijk voor bijna 12 procent van de gevallen, een cijfer dat twee keer zo hoog is als dat van aanrijdingen door voertuigen.

Hoewel aanvallen door dieren 4,4 procent van de gegevens uitmaakten, kwamen verwondingen door honden meer dan drie keer zo vaak voor als die door katten of roofdieren. Daarnaast was bij 20 procent van de gevallen de oorzaak onbekend, wat volgens dr. Dutton-Regester mogelijk een stijging van nieuwe ziekten zou kunnen verbergen.

Natuurbeschermingsbeleid verleggen

Emeritus hoogleraar Jacquie Rand benadrukte dat, hoewel het publieke debat zich sterk heeft gericht op het beheer van katten door middel van sterilisatie en insluiting, uit de gegevens blijkt dat aanvallen door katten slechts 0,6 procent van de reddingsacties uitmaakten.

Ze stelde dat, hoewel katten nog steeds een factor zijn in het stedelijk beleid, natuurbeschermingsinspanningen prioriteit moeten geven aan de grotere, door de mens veroorzaakte bedreigingen om de beste resultaten voor de biodiversiteit te bereiken.

Voorgestelde maatregelen

Om het aantal dieren dat spoedeisende zorg nodig heeft te verminderen, stellen de onderzoekers verschillende praktische maatregelen voor. Denk bijvoorbeeld aan het gebruik van netten met kleinere mazen in boomgaarden om te voorkomen dat vleermuizen en vliegende eekhoorns vast komen te zitten, en het behoud van ecologische corridors om in bomen levende dieren van de grond te houden.

Verder zou een beter wegontwerp, zoals het aanleggen van veilige oversteekplaatsen of het aanpassen van de verlichting op bekende risicoplaatsen, het aantal verkeersslachtoffers onder wilde dieren kunnen minimaliseren.

Tol voor wilde dieren en verzorgers

Het onderzoek bracht ook de grimmige realiteit van de rehabilitatie van wilde dieren aan het licht, met een sterftecijfer van 59 procent onder de opgenomen dieren. Slechts ongeveer een kwart van de patiënten kon met succes worden teruggezet in het wild; de rest stierf of bleef in permanente zorg. Professor Rand wees erop dat dit hoge percentage mislukkingen een emotionele last legt op vrijwilligers en dierenartsen, wat leidt tot compassiemoeheid en burn-out.

Door vermijdbare gevaren te verminderen, concludeert het onderzoek dat zowel de dierenpopulatie als de menselijke verzorgers hiervan zouden profiteren.

Schrijf je hieronder in voor onze GRATIS nieuwsbrief